رياضت و رهبانيّت
ارتباط مسألهء پوشش با فلسفهء رياضت و رهبانيت از اين جهت است كه چون زن بزرگترين موضوع خوشى و كامرانى بشر است ، اگر زن و مرد معاشر و محشور با يكديگر باشند ، خواه ناخواه دنبال لذتجويى و كاميابى مىروند . پيروان فلسفهء رهبانيت و ترك لذت براى اينكه محيط را كاملًا با زهد و رياضت سازگار كنند بين زن و مرد حريم قائل شده پوشش را وضع كردهاند ، كما اينكه با چيزهاى ديگرى هم كه نظير زن محرك لذت و بهجت بوده است مبارزه كردهاند . پديدآمدن پوشش طبق اين نظريه ، دنباله و نتيجهء پليد دانستن ازدواج و مقدس شمردن عزوبت است .
ايدهء رياضت و ترك دنيا همان طورى كه در موضوع مال فلسفهء فقرطلبى و پشت پا زدن به همهء وسائل مادى را به وجود آورده است ، در مورد زن فلسفهء تجردطلبى و مخالفت با جمال را ايجاد كرده است . بلند نگه داشتن مو كه در ميان سيكها ، هندوها و بعضى دراويش معمول است نيز از مظاهر مخالفت با جمال و مبارزه با شهوت و از ثمرات فلسفهء طرد لذت و ميل به رياضت است . مىگويند كوتاه كردن و ستردن مو ، سبب فزونى رغبت جنسى مىگردد و بلند كردن آن موجب تقليل و كاهش آن است .
در اينجا بد نيست قسمتى از گفتهء برتراند راسل را در اين موضوع بياوريم . وى در كتاب زناشويى و اخلاق صفحهء 30 مىگويد :