و آرمانهاى والاى على عليه السّلام را ، در حيات افتخار آفريناش يارى كردند و نه پس از شهادت جانسوزش .
و او همان گونه با شيوهاى ستوده و شايسته و نهادى پاك و پاكيزه و خلق و خويى زيبنده زيست ، تا سرانجام روح بلند و پر معنويّتاش را به سوى خود برگرفتى و او را به جوار رحمتات فراخواندى .
او در فضيلت و برتريهاى انسانى شهره آفاق بود و در سبك و سيره و راه و رسم مترقّى ، شيوهاى روشن و شناخته شده داشت . او هرگز از سرزنش سرزنشگران و عيبجويان بيمى به دل راه نمىداد و از نكوهش نكوهشگران در راه حق و عدالت و آزادى نمىهراسيد .
شيوهاش در زندگى ، پارسايى بود و راه و رسماش جهاد و تلاش قهرمانانه در راه تو ، و ذات پاك تو او را به راه راست و بىانحرافات راه نمودى .
آن بانوى ستم ستيز و آزاديخواه ، پس از ستايش شايسته و بايستهء خدا و گواهى بر رسالت نياى گرانقدرش پيامبر و ترسيم دورنمايى از شخصيّت والاى امير مؤمنان ، على عليه السّلام ، در حالى كه روح تماشاگران را تسخير كرده بود اين گونه به روشنگرى پرداخت : ( 1 ) « أمّا بعد ، يا اهل الكوفة ! يا اهل المكر و الغدر و الخيلاء ، إنّا أهل بيت ابتلانا اللَّه بكم ، و . . . . »
هان اى مردم كوفه ! هان اى مردم نيرنگباز و بىوفا و خودخواه ! ما ، خاندان وحى و رسالت ، خاندانى هستيم كه خداى فرزانه ما را به وسيلهء شما و شما را به وسيلهء ما آزمود ؛ و ما از اين آزمون دشوار ، سر بلند و سرفراز و نيكو بيرون آمديم و ذات بىهمتاى او گنجينههاى دانش بىكران و فرزانگى وصف ناپذير خود را نزد ما قرار داد ؛ و در نتيجه ما نگاهبان گنجينههاى دانش و معارف و فرهنگ آزاد پرور و شخصيت ساز او هستيم و او ما را به كرامت و بزرگوارى خود گرامى داشت و به بركت وجود گرانمايهء پيامبرش ، محمّد ما را بر بسيارى از آفريدگانش آن گونه كه شايسته است برترى بخشيد .
امّا دريغ و درد كه شما خاندان ما را با اين همه موهبتها و معنويّتها و والاييها در دعوت به حق و عدالت و جهاد و تلاش در راه آزادى ، دروغگو انگاشتيد و در حقّ ما سخت ناسپاسى كرديد .
مثير الأحزان ( در سوگ امير آزادى ) ( فارسي ) — صفحة 296
مساهمون: على كرمى
ص٢٩٦