صفحات 171 و 172 :
پس از تأمل كامل در مدارك تاريخى چنين معلوم مىشود كه قيام امام با تهاجم دستگاه حكومت شروع شده و در چهار مرحلهء مختلف انجام يافته است :
1 . از وقتى كه آن حضرت از مدينه به مكه هجرت فرمود تا وقتى كه به تصميم ماندن در مكه باقى بود .
2 . از وقتى كه تصميم گرفت به كوفه برود تا وقتى كه با حر بن يزيد رياحى برخورد كرد .
3 . از برخورد با حر بن يزيد تا شروع جنگ .
4 . مرحلهء جنگ .
به عقيدهء مؤلف ، تنها در مرحلهء دوم ، قيام امام ابتدائى بوده است .
صفحهء 174 :
آيا ممكن است شخصيت متفكرى مانند پسر على بن أبي طالب به اين معانى توجهى نكند و با نداشتن تجهيزات جنگى و قدرت نظامى كامل دست به قيام ابتدائى و حساب نشده * بزند ؟ ! با اينكه نتيجهء انقلاب ابتدائى با نداشتن قدرت كامل جز تشنج و برهم زدن نظم اجتماع * * و سرانجام جز شكست تلخ چيزى نخواهد بود .
چرا حساب نشده ؟ ! .
* * كدام نظم ؟ ! نظمى كه ناشى از ظلم و استبداد و بستن نفسها در سينههاست ؟ ! صفحهء 175 :
تجربه نشان داده است كه شخصيتهاى بزرگ دينى هميشه پناهگاه محرومان و مظلومان بوده و توانستهاند با تدابير عاقلانهء خود تا حدود زيادى از انحرافات دستگاه حكومت جلوگيرى نمايند چنان كه على عليه السلام در زمان خلفا خصوصاً خليفهء دوم توانست در بسيارى از موارد از خطاهاى سياسى و قضائى سازمان حكومت جلوگيرى كند . ولى اگر شخصيتهاى برجسته و محبوب با نداشتن
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 695
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٦٩٥