خلاف خليفهء مسلمين ، در عمل نكردن او به كتاب اللَّه و سنّت رسول اللَّه نبود ، بلكه در روشش بود . اختلاف ابو ذر و معاويه هم بيشتر در روش بود . حالا ( زمان امام حسين ) وقتى مىخواهند خليفهء مسلمانان را ببينند ، چه مىبينند ؟ افراد مسن كه پيغمبر را درك كردهاند ، حتى آنها كه أبو بكر و عمر را درك كردهاند ، و مخصوصاً كسانى كه على عليه السلام را در دورهء خلافت ديدهاند ، وقتى مىآيند در مركز دنياى اسلام ، جوانى را مىبينند كه سى و دو سه سال بيشتر از عمرش نگذشته است ، جوان خيلى بلندقدى كه مىگويند خوش سيما و خوش منظره بوده ولى لكّههايى در صورتش داشته است ، جوانى شاعر مسلك كه خيلى هم عالى شعر مىگويد ولى اشعارش همه در وصف مى و معشوق و يا در وصف سگ و اسب و ميمونش است . هفت در را بايد طى كرد تا رسيد به جايگاه او . كسى كه مىخواهد به ملاقات او برود ، ابتدا دربانها مىآيند جلويش را مىگيرند . بعد از تفتيش ، اگر بتواند از آنجا بگذرد بايد از چند در و دربانهاى ديگر بگذرد تا برسد به جايگاه او . وقتى به آنجا مىرسد ، مردى را مىبيند كه در يك محيط مجلّل روى تخت طلا نشسته و دورش را كرسيهايى با پايههايى از طلا و نقره گذاشتهاند . رجال و اعيان و اشراف و سفراى كشورهاى خارجى كه مىآيند ، بايد روى آن كرسيها بنشينند . بالادست همهء رجال و اعيان و اشراف ، يك ميمون را پهلودست خودش نشانده و لباسهاى فاخر زربفت هم به او پوشانده است . چنين شخصى مىگويد من خليفهء پيغمبرم ، و مىخواهد مجرى دستورات الهى باشد . نماز جمعه هم مىخوانْد ، امامت جمعه مىكرد ، براى مردم خطبه مىخواند و حتى مردم را موعظه مىكرد .
ارزش نهضت حسينى
اينجاست كه انسان مىفهمد كه نهضت حسينى چقدر براى جهان اسلام مفيد بود و چگونه اين پردهها را دريد . در آن زمان ، وسايل ارتباطى كه نبود . مثلًا مردم مدينه نمىدانستند كه در شام چه مىگذرد . رفت و آمد خيلى كم بود . افرادى هم كه احياناً از مدينه به شام مىرفتند ، از دستگاه يزيد اطلاعى نداشتند . بعد از قضيهء امام حسين ، مردم مدينه تعجب كردند كه عجب ! پسر پيغمبر را كشتند ؟ هيئتى را براى تحقيق به شام فرستادند كه چرا امام حسين كشته شد . پس از بازگشت اين هيئت ، مردم پرسيدند :
قضيه چه بود ؟ گفتند : همين قدر در يك جمله به شما بگوييم كه ما در مدتى كه در آنجا