بوديم ، دائم مىگفتيم خدايا ! نكند از آسمان سنگ ببارد و ما به اين شكل هلاك بشويم ، و نيز به شما بگوييم كه ما از نزد كسى مىآييم كه كارش شرابخوارى و سگ بازى و يوزبازى و ميمون بازى است ، كارش نواختن تار و سنتور و لهو و لعب است ، كارش زناست حتى با محارم . ديگر حال ، تكليف خودتان را مىدانيد .
اين بود كه مدينه قيام كرد ، قيامى خونين . و چه افرادى كه بعد از حادثهء كربلا به خروش آمدند ( اى بسا شاعر كه بعد از مرگ زاد ) . امام حسين تا زنده بود ، چنين سخنانى را مىگفت : « وَ عَلى الْاسْلامِ السَّلامُ اذْ قَدْ بُلِيَتِ الْامَّةُ بِراعٍ مِثْلِ يَزيدَ » « 1 » ديگر فاتحهء اسلام را بخوانيد اگر نگهبانش اين شخص باشد . ولى آن وقت كسى نمىفهميد .
اما وقتى شهيد شد ، شهادت او دنياى اسلام را تكان داد . تازه افراد حركت كردند و رفتند از نزديك ديدند و فهميدند كه آنچه را آنها در آيينه نمىديدند حسين در خشت خام مىديده است . آن وقت سخن حسين عليه السلام را تصديق كردند و گفتند او آن روز راست مىگفت .
و صلّى اللَّه على محمّد و آله الطاهرين . نسألك اللّهمّ و ندعوك باسمك العظيم الاعظم الاجلّ الاكرم يا اللَّه . . . .
پروردگارا ! دلهاى ما را به نور ايمان منوّر بگردان ، ما را آشنا به معارف و حقايق دين مقدس اسلام بفرما .
پروردگارا ! توفيق تبعيت از كتاب اللَّه و سنّت رسول اللَّه عنايت بفرما .
پروردگارا ! توفيق عنايت كن كه روش ما ، سيرهء ما ، روش پيغمبر و روش على و آل على باشد .
پروردگارا ! نيتهاى ما را ، روحهاى ما را ، دلهاى ما را پاك و خالص بگردان ، به مسلمين بيدارى عنايت بفرما .
پروردگارا ! اموات ما را مشمول عنايت و مغفرت خودت قرار بده .
رحم اللَّه من قرأ الفاتحة مع الصلوات
هامش
( 1 ) . مقتل مقرم ، ص 146 .