با انگليسها ساختند و نهضت اسلامى را از پشت خنجر زدند و از بين بردند . اقبال ايندو را در كتابش مذمّت كرده . خيال مىكنم هركس اشتباه كرده ، همين باشد . گفتم حالا ببينيم . كتاب را آوردند . ديدم در آن صفحهاى كه اين آقايان مىگويند ، اين جور مىگويد : هر جا كه در دنيا يك خرابى هست در آنجا يا يك صادقى وجود دارد و يا يك جعفرى . در دو صفحهء قبلش مىگويد :
جعفر از بنگال و صادق از دكن * ننگ دين ننگ جهان ننگ وطن
جعفر بنگالى و صادق دكنى را مىگويد . مگر امام جعفر صادق اهل بنگال يا دكن بوده ؟ ! بعد هم ما تحقيق تاريخى كرديم ، معلوم شد پس از آنكه انگليسها مىآيند هندوستان را احتلال كنند ، دو سردار اسلامى شيعى يكى به نام سراج الدين و يكى به نام تيپو سلطان ( ظاهراً سراج الدين در جنوب هندوستان و تيپو سلطان در شمال هندوستان ) اين دو نفر قهرمان بزرگ قيام مىكنند ( و اقبال اين دو قهرمان شيعى را در حدّ اعلى ستايش مىكند ) . انگليسها در دستگاه سراج الدين ، جعفر را پيدا كردند ، با او ساختند ، او شريك دزد بود و رفيق قافله ؛ در دستگاه تيپو سلطان هم صادق را درست كردند ، او هم شد شريك دزد و رفيق قافله ، و اين هر دو آمدند از پشت خنجر زدند و نتيجه اين شد كه انگليسها سيصدسال استعمار خودشان را بر هندوستان مستولى كردند . نتيجه اين شد كه سراج الدين و تيپو سلطان نزد شيعه محترمند چون هم شيعى هستند و هم قهرمان ، نزد اهل تسنن محترمند چون قهرمان اسلامى هستند ، نزد هندوها هم محترمند چون قهرمان ملى هستند . ولى اين دو نفر ديگر ، خائن در نزد شيعه و سنى و هندوى هندوستان و پاكستان ، و مردمانى مذموم ، منفور و سمبل خيانت هستند .
هنوز كه سه ماه از برگزارى آن مجلس يادبود گذشته است ، شايد كمتر روزى اتفاق مىافتد كه من مواجه نشوم با اين سؤال كه : آقا ! اين آقايى كه شما شعرهايش در مدح امام حسين را مىخوانيد چرا به امام جعفر صادق فحش داده ؟ ! و چيزى كه اكنون در محافل غير اسلامى اسباب مضحكه شده است و من رنج مىبرم اين است كه در محافل غيراسلامى اين قضيه منعكس شده است كه اقبال پاكستانى ، جعفر بنگالى و صادق دكنى را هجو كرده و مسلمانها هر جا مىنشينند مىگويند اقبال به امام جعفرصادق فحش داده ؛ عقل مسلمانها را ببينيد ! آن وقت ما در مقابل اين محافل غيراسلامى خجالت مىكشيم كه ببينيم مسلمانهاى ما سطح فكرشان اينقدر