بترس كه مىترسد فردا بميرد .
در حديث ديگر از رسول اكرم آمده است :
اعْظَمُ النّاسِ هَمّاً الْمُؤْمِنُ ، يَهْتَمُّ بِامْرِ دُنْياهُ وَ امْر اخِرَتِهِ .
از همهء مردم گرفتارتر مؤمن است ، كه بايد هم به كارهاى دنياى خويش بپردازد و هم به كار آخرت .
در سفينة البحار ، مادهء « نفس » ، از تحف العقول ، از امام كاظم عليه السلام نقل مىكند كه ايشان به صورت يك روايت مسلّم در ميان اهل البيت نقل كردهاند كه :
لَيْسَ مِنّا مَنْ تَرَكَ دُنْياهُ لِدينِهِ اوْ تَرَكَ دينَهُ لِدُنْياهُ .
آن كه دنياى خويش را به بهانهء دين و يا دين خويش را به خاطر دنيا رها كند ، از ما نيست .
از مجموع آنچه گفتيم معلوم شد كه چنان تعبيرى با چنين مفهومى كه ما استنباط كرديم ، در لسان اولياى دين رايج و شايع بوده است .
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 590
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٥٩٠