وى در مقدمهء شرح خود مىگويد :
« در همهء مردم عرب زبان يك نفر نيست مگر آنكه معتقد است سخن على عليه السلام بعد از قرآن و كلام نبوى شريفترين و بليغترين و پرمعنىترين و جامعترين سخنان است . » .
على الجندى ، رئيس دانشكدهء علوم در دانشگاه قاهره ، در مقدمهء كتاب على بن ابيطالب ، شعره و حكمه دربارهء نثر على عليه السلام مىگويد :
« نوعى خاص از آهنگ موسيقى كه بر اعماق احساسات پنجه مىافكند در اين سخنان هست . از نظر سجع چنان منظوم است كه مىتوان آن را شعر منثور ناميد . » .
وى از قدامة بن جعفر نقل مىكند كه گفته است :
« برخى در سخنان كوتاه توانايند و برخى در خطبههاى طولانى ، و على در هر دو قسمت برهمه پيشى گرفته است ، همچنانكه در ساير فضيلتها . » .
طه حسين ، اديب و نويسندهء معروف مصرى معاصر ، در كتاب على و بنوه داستان مردى را نقل مىكند كه در جريان جنگ جمل دچار ترديد مىشود ، با خود مىگويد چطور ممكن است شخصيتهايى از طراز طلحه و زبير برخطا باشند ؟ ! درد دل خود را با خود على عليه السلام در ميان مىگذارد و از خود على مىپرسد كه مگر ممكن است چنين شخصيتهاى عظيم بىسابقهاى بر خطا روند ؟ على به او مىفرمايد :
« انَّكَ لَمَلْبوسٌ عَلَيْكَ . انَّ الْحَقَّ وَ الْباطِلَ لايُعْرَفانِ بِاقْدارَ الرِّجالِ ، اعْرِفِ الْحَقَّ تَعْرِفْ اهْلَهُ ، وَ اعْرِفِ الْباطِلَ تَعْرِفْ اهْلَهُ . »
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 365
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٣٦٥