محبت و ارادت به اولياء
گفتيم كه عشق و محبت منحصر به عشق حيوانى جنسى و حيوانى نسلى نيست بلكه نوع ديگرى از عشق و جاذبه هست كه در جوّى بالاتر قرار دارد و اساساً از محدودهء ماده و ماديات بيرون است و از غريزهاى ماوراى بقاى نسل سرچشمه مىگيرد ، و در حقيقت فصل مميّز جهان انسان و جهان حيوان است و آن عشق معنوى و انسانى است ، عشق ورزيدن به فضايل و خوبيها و شيفتگى سجاياى انسانى و جمال حقيقت .
عشقهايى كز پى رنگى بود * عشق نبود عاقبت ننگى بود
زانكه عشق مردگان پاينده نيست * چونكه مرده سوى ما آينده نيست
عشق زنده در روان و در بصر * هر دو مىباشد ز غنچه تازهتر
عشق آن زنده گزين كو باقى است * وز شراب جانفزايت ساقى است
عشق آن بگزين كه جمله انبيا * يافتند از عشق او كار و كيا « 1 »
و اين عشق است كه در آيات بسيارى از قرآن با واژهء « محبت » و احياناً « وُدّ » يا « مودّت » از آن ياد شده است . اين آيات در چند قسمت قرار گرفتهاند :
هامش
( 1 ) مثنوى معنوى .