حسين از من هم شفاعت كند .
اين تذكر و بيدارى كار را به جايى رساند كه همين زهيرِ كارِه از ملاقات امام حسين ، به جايى رسيد كه در صدر اصحاب اباعبد اللَّه قرار گرفت و روز عاشورا اباعبد اللَّه ميمنه را به زهير داد . آنقدر اين مرد ، شريف از آب درآمد كه مىدانيم در روز عاشورا وقتى كه اباعبد اللَّه تنها ماند و ديگر احدى از اصحاب و ياران و اهل بيتش نبود ، آنگاه كه آمد وسط ميدان و اصحاب خودش را صدا زد ، يكى از افرادى كه در رديف اول ، نامشان را برد جناب زهير بود : « يا اصْحابَ الصَّفا وَ يا فُرْسانَ الْهَيْجاءِ يا مُسْلِمَ بْنَ عَقيلٍ يا هانِىَ بْنَ عُرْوَةَ وَ يا زُهَيْرُ قوموا عَنْ نَوْمَتِكُمْ بَنِى الْكِرامِ وَ ادْفَعوا عَنْ حَرَمِ الرَّسولِ الطُّغاةَ اللِّئامَ » . خلاصه مىگويد : زهير جان ! عزيزم ! چرا خوابيدهاى ؟ بلند شو از حرم پيغمبر خودت دفاع كن .
و لا حول و لا قوّة الّا باللَّه العلىّ العظيم . باسمك العظيم الاعظم الاجلّ الاكرم يا اللَّه . . . .
پروردگارا ، عاقبت امر همهء ما ختم به خير بفرما ، خوف و خشيت خودت را در قلبهاى همهء ما قرار بده ، نيتهاى همهء ما را خالص بگردان . . .
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 170
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص١٧٠