هامش
قوه و فعل كه قوه باز نوعى فعليت است . همچنين موجود تقسيم مىشود به ثابت و متغير ، و هر تغيرى به نوعى [ ثبات ] است ، يعنى متغير در متغير بودنش ثابت است نه متغير ، چون ثبات هر چيزى به حسب خودش است . لهذا اين اشكال به آنها وارد نيست ، چون اين گونه ثبات عين تغيير است و چيز تازهاى نيست . « ثبات تغيير » معنايش اين است كه تغيير تبديل به لا تغيير نمىشود ، نه اينكه واقعاً دو چيز داريم كه يكى متغير است و ديگرى ثابت .