هامش
مرتبهاى از زمان تقدم دارد به آن نوع تقدمى كه يك مرتبهء زمان بر مرتبهء ديگرش دارد .
زمان ( از اولش تا آخرش ) و زمانيات ، همهء اينها در مرتبهء فعل حق هستند و اين چيزى كه در مرتبهء فعل حق هست خودش در ذات خودش يك موجود كششدار اينچنينى است ؛ علاوه بر اينكه كششدار است ميان مراتبش هم يك چنين رابطهاى هست . پس اين مطلب اشكالى به جايى وارد نمىآورد .