اگر كسى بىآن در جائى حضور يابد از نزاكت به دور است « 1 » .
بانوان ترك رسمشان براين است كه چندين رخت رويهم بپوشند ؛ زنهاى ايرانى در اندرون به آرايش خود هيچ علاقه نشان نمىدهند . زنهاى ايرانى و ترك معمولا يك پيراهن نازك گارس ، يك جامهء ابريشمى و جورابهائى گشاد و بىتناسب مىپوشند . در زمستان آنها پارچههاى پنبهدار دوزى و شال به تن مىكنند . در بيرون از خانهء خود چنان كه مىدانيم چادر به سر مىكنند « 2 » و آن چادر تاروى پايشان مىافتد .
خوشبختى و آسايش براى تركها و ايرانيان دو كلمهء مترادف هستند . به چشم آنان لذت يعنى درد نداشتن . آنان بىقيد و ولخرج هستند . به خانوادهء خود كم و قطعا كمتر از آن به ديگران علاقه نشان مىدهند . كشاورز به اندازهاى بذرافشانى مىكند كه نياز ساليانهاش را بدهد و شهرى ، جز ساختمانى موقتى براى خود نمىسازد . آنها از دارائى تنها شادمانى مىخواهند ؛ پس هركس هر كارى كه مىكند تنها سود شخصى را درنظر دارد كه نزديك و بىواسطه باشد . هيچ كس به خود زحمت به دست آوردن اطلاعات كاملا سوداگرانه نمىدهد . زنده ماندن يا نماندن براى آنها تقريبا بىتفاوت است و شايد بتوان گفت كه دربارهء كسانى كه
هامش
( 1 ) - زنهاى چادرنشين در چندين محل در تركيه بر روى قسمتهائى از تن خويش خال مىكوبند كه پاك نشود و لبها و منخرين خود را سوراخ مىكنند تا از آن حلقهاى بگذرانند . در ايران و كردستان چنين چيزى را ما نديديم .
( 2 ) - مىدانيم كه در ايران و تركيه رسم براين نيست كه سرشان لخت باشد خواه براى احترام بجاى آوردن يا كار ديگرى باشد . كفشهاى خود را از پاى درمىآورند و اين نشانهء احترام است و دست يا دامن رخت كسى را كه مىخواهند بنمايند كه به او احترام زيادى دارند مىبوسند يا به ظاهرنشان مىدهند كه مىخواهند آن را ببوسند . تركها هرگز براى سلام دادن يا جواب سلام به كسى كرنش نمىكنند . بزرگترين نشانهء احترامشان اين است كه برپا خيزند و دست به سينه بمانند . ايرانيان برعكس در حال سلام دادن سخت خم مىشوند بطورى كه بازوانشان آويزان مىشود .