عبث نبودن خلقت در آيات قرآن ( 1 )
بحث جلسهء گذشتهء ما در اطراف ماهيت مرگ از نظر قرآن بود . گفتيم كه مسألهء مرگ در قرآن مجيد مطرح شده است و بنا را بر اين گذاشتيم كه مجموع آيات قرآن در زمينهء مرگ و بعد از مرگ و قيامت را طرح كنيم و به طور كلى واقعا ببينيم - اعم از اينكه بتوانيم هضم كنيم يا نتوانيم - منطق قرآن در مسألهء مرگ و بعد از مرگ و قيامت و اين چيزها چيست ؟ گواينكه شايد در ابتدا همه همان حرف ما را مىزنند ، يعنى همه مىگويند ببينيم قرآن چه مىگويد ، ولى در نهايت امر همان آفتى كه طبيعت بشر ايجاب مىكند دامنگير انسان مىشود ، يعنى بعد انسان آن نظر خاصى را كه خودش با توجه به بعضى از آيات قرآن در اين موضوع - نه همه آيات - انتخاب كرده ، با اخذ تأييد از قسمتى از آيات قرآن مىخواهد بيان كند . ولى ما مىخواهيم - ان شاء اللّه - اين كار را انجام ندهيم و اگر هم در جايى به بنبست رسيديم بگوييم بالأخره قرآن اين مطلب را گفته است .
وقتى من بعضى از مسائل را از آقاى طباطبايى سؤال مىكردم ، مىديدم ايشان به بعضى از آيات قرآن كه مىرسند به اجمال مىگذرند و حرفى نمىزنند . مىگفتند :