پايهء سوم معجزه : تقوا
اين ، پديدهاى است غير قابل انكار و منحصر به يك نفر و دو نفر ، آقا سيد جمال و اين حرفها نيست ، الآن هم هستند افرادى كه اينطور هستند . اين دليل بر آن است كه انسان ، هم نبايد منكر قواى روحى و استعداد خارق العادهء روحى بشر بشود و هم نبايد منكر جهان ديگرى ما فوق اين جهان بشود و هم نبايد منكر اثر تقوا و عبادت و معنويت بشود . قرآن به تقوا ، هم علم را نسبت مىدهد هم قدرت را . در يك جا مىفرمايد :
« إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً »
( 1 ) اگر تقواى الهى را پيشه كنيد خداوند تميز در شما قرار مىدهد ( فرقان يعنى فارق ، تميز ) يعنى بينشى در شما قرار مىدهد كه بتوانيد چيزهايى را تميز بدهيد كه بدون تقوا نمىشود تميز داد . البته مراتب و درجاتى دارد . يك درجهاش اين است كه انسان راه خودش را در زندگى تميز مىدهد يعنى دربارهء وظيفهء خودش روشن مىانديشد . از آن بالاتر برويم ، فرض كنيد تميز آقا سيد جمال گلپايگانى خواهد بود . در آيهء ديگر مىفرمايد :
« وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً ، وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ »
( 2 ) هر كسى كه تقواى الهى پيشه كند خداوند در مضيقهها و تنگناها براى او راه بيرون شدن قرار مىدهد كه بدون تقوا از آن مضيقهها نمىشود بيرون آمد ، و حتى از يك راه غير عادى براى او روزى قرار مىدهد .
پس هيچيك از اين سه چيز را لا اقل نبايد انكار كنيم ، حد اقل احتمال بدهيم كه استعدادى غير از استعدادهاى جسمانى به نام استعداد روحى در انسان هست كه از خودش قوانينى دارد غير از اين قوانينى كه بدن دارد ، دنياى ديگرى غير از اين دنيا هست كه انسان با اتصال به آن دنيا چيزهايى را كشف مىكند غير از آنچه كه از طريق حواس خودش و مطالعهء اين دنيا كشف مىكند ، و ديگر اينكه انسان با طرزى از عمل ، با تعويد ، با عادت دادن خود ، با ورزش دادن و رياضت دادن خود ، با عمل كردن مىتواند مراحلى را طى كند . البته ما هرگز چنين فكر نمىكنيم كه مرحلهاى را كه على بن أبي طالب طى كرده است طى كنيم ولى هر كسى تا حدودى مرحلهاى را
هامش
( 1 ) . انفال / 29 .
( 2 ) . طلاق / 2 و 3 .