ارزشهاى انسان
1 . انسان خليفهء خدا در زمين است :
« روزى كه خواست او را بيافريند ، ارادهء خويش را به فرشتگان اعلام كرد . آنها گفتند : آيا موجودى مىآفرينى كه در زمين تباهى خواهد كرد و خون خواهد ريخت ؟
او گفت : من چيزى مىدانم كه شما نمىدانيد . » ( 1 )
« اوست كه شما انسانها را جانشينهاى خود در زمين قرار داده تا شما را در مورد سرمايههايى كه داده است در معرض آزمايش قرار دهد . » ( 2 )
2 . ظرفيّت علمى انسان بزرگترين ظرفيّتهايى است كه يك مخلوق ممكن است داشته باشد :
« تمام اسماء را به آدم آموخت ( او را به همهء حقايق آشنا ساخت ) ، آنگاه از فرشتگان ( موجودات ملكوتى ) پرسيد : نامهاى اينها را بگوييد چيست . گفتند : ما جز آنچه تو مستقيما به ما آموختهاى نمىدانيم ( آنچه را تو مستقيما به ما نياموخته باشى ما از راه كسب نتوانيم آموخت ) . خدا به آدم گفت : اى آدم ! تو به اينها بياموز و اينها را آگاهى ده . همينكه آدم فرشتگان را آموزانيد و آگاهى داد ، خدا به فرشتگان گفت : نگفتم كه من از نهانهاى آسمانها و زمين آگاهم ( مىدانم چيزى را كه حتما نمىدانيد ) و هم مىدانم آنچه را شما اظهار مىكنيد و آنچه را پنهان مىداريد ؟ » ( 3 ) 3 . او فطرتى خدا آشنا دارد ، به خداى خويش در عمق وجدان خويش آگاهى دارد . همهء انكارها و ترديدها ، بيماريها و انحرافهايى است از سرشت اصلى انسان :
« هنوز كه فرزندان آدم در پشت پدران خويش بوده ( و هستند و خواهند بود ) خداوند ( با زبان آفرينش ) آنها را بر وجود خودش گواه گرفت و آنها گواهى دادند . » ( 4 )
هامش
( 1 ) . بقره / 30 [ ترجمه آيه به مضمون است ] .
( 2 ) . انعام / 165 .
( 3 ) . بقره / 31 - 33 .
( 4 ) . اعراف / 172 .