انسان در جهانبينى اسلامى
انسان در جهانبينى اسلامى داستانى شگفت دارد . انسان اسلام تنها يك حيوان مستقيم القامة كه ناخنى پهن دارد و با دو پا راه مىرود و سخن مىگويد نيست ، اين موجود از نظر قرآن ژرفتر و مرموزتر از اين است كه بتوان آن را با اين چند كلمه تعريف كرد .
قرآن ، انسان را مدحها و ستايشها كرده و هم مذمتها و نكوهشها نموده است .
عالىترين مدحها و بزرگترين مذمّتهاى قرآن دربارهء انسان است ، او را از آسمان و زمين و از فرشته برتر و در همان حال از ديو و چهارپايان پستتر شمرده است . از نظر قرآن ، انسان موجودى است كه توانايى دارد جهان را مسخّر خويش سازد و فرشتگان را به خدمت خويش بگمارد و هم مىتواند به « اسفل سافلين » سقوط كند . اين خود انسان است كه بايد دربارهء خود تصميم بگيرد و سرنوشت نهايى خويش را تعيين نمايد .
سخن خويش را از ستايشهاى انسان در قرآن تحت عنوان « ارزشهاى انسان » آغاز مىكنيم .