پيغمبر اكرم
پيغمبر اكرم حضرت محمّد بن عبد اللّه ( ص ) كه نبوّت به او پايان يافت ، در سال 570 بعد از ميلاد متولّد شد ، در چهل سالگى به نبوّت مبعوث گشت ، سيزده سال در مكّه مردم را به اسلام دعوت كرد و سختيها و مشكلات فراوان متحمّل شد و در اين مدّت گروهى زبده تربيت كرد و پس از آن به مدينه مهاجرت نمود و آنجا را مركز قرار داد . ده سال در مدينه آزادانه دعوت و تبليغ نمود و با سركشان عرب نبرد كرد و همه را مقهور ساخت . پس از ده سال همهء جزيرة العرب مسلمان شدند . آيات كريمهء قرآن تدريجا در مدّت بيست و سه سال بر آن حضرت نازل شد . مسلمين شيفتگى عجيبى نسبت به قرآن و هم نسبت به شخصيّت رسول اكرم نشان مىدادند . رسول اكرم در سال يازدهم هجرى ، يعنى يازدهمين سال هجرت از مكّه به مدينه ، كه بيست و سوّمين سال پيامبرى او و شصت و سوّمين سال از عمرش بود درگذشت در حالى كه جامعهاى نوبنياد و مملوّ از نشاط روحى و مؤمن به يك ايدئولوژى سازنده كه احساس مسئوليّت جهانى مىكرد تأسيس كرده و باقى گذاشته بود .
آنچه به اين جامعهء نوبنياد ، روح و وحدت و نشاط داده بود دو چيز بود : قرآن كريم كه همواره تلاوت مىشد و الهام مىبخشيد ، و ديگر شخصيّت عظيم و نافذ رسول اكرم كه خاطرها را به خود مشغول و شيفته نگه مىداشت . اكنون دربارهء شخصيّت