معجزهء ختميّه
قرآن كريم معجزهء جاويدان خاتم پيامبران است . پيامبران پيشين از قبيل ابراهيم و موسى و عيسى كه هم كتاب آسمانى داشتهاند و هم معجزه ، زمينهء اعجازشان چيزى غير از كتاب آسمانىشان بوده است از قبيل تبديل شدن آتش سوزان به « برد و سلام » يا اژدها شدن چوب خشك و يا زنده شدن مردگان . بديهى است كه هر كدام از اين معجزات امرى موقّت و زودگذر بوده است . ولى زمينهء معجزهء خاتم پيامبران ، خود كتاب اوست . كتاب او در آن واحد ، هم كتاب است و هم برهان رسالتش . و به همين دليل ، معجزهء ختميّه بر خلاف ساير معجزات ، جاويدان و باقى است نه موقّت و زودگذر .
از نوع كتاب بودن معجزهء خاتم پيامبران چيزى است متناسب با عصر و زمانش كه عصر پيشرفت علم و دانش و تمدّن و فرهنگ است و اين پيشرفتها امكان مىدهد كه تدريجا جنبههايى از اعجاز اين كتاب كريم مكشوف گردد كه قبلا مكشوف نبوده است ، همچنانكه جاودانگى آن متناسب است با جاودانگى پيام و رسالتش كه براى هميشه باقى و نسخناپذير است .
قرآن كريم صريحا جنبهء اعجاز و فوق بشرى خود را در آياتى چند اعلام كرده ( 1 ) ،
هامش
( 1 ) . مانند اين آيه :