سوم آنكه آيا عملى از تو فوت شدهاست يا نه ؟
هيچ كس را به حقارت ننگر چرا كه عالم در معرض تغيير و زوال است . سرمايه خود را در چيزى قرار نده كه از ذات تو خارج است . كسىكه با لذت دنيوى مسرور مىشود و يا به غم دنيوى غمگين مىگردد ، از حكيمان ندان . ياد مرگ را داشتهباش . بسيار فكر كن و سپس دستور بده چرا كه حالات دگرگون است . براى هر كسى دوست خيرخواه باش ، به گرفتار كمك كن مگر كسىكه به گناهى دچار است . فقط در سخن ، حكيم نباش بلكه قولًا و عملًا حكيم باش . چرا كه حكمت قولى در اين عالم مىماند و حكمت عملى به آن عالم مىرود و در آنجا مىماند .
اگر از انجام عمل نيك خسته شدى ، بدان خستگى تمام شود ، و عمل تو باقى مىماند . و اگر با گناه به لذتى رسيدى ، بدان لذت باقى نمىماند و گناه ماندگار است .
مطمئن باش كه بازگشت تو بهجايى است كه خادم و مخدوم يكسانند ، پس كبر روا ندار .
همواره با توشه باش چرا كه نمىدانى چه هنگام وقت كوچ فرا مىرسد .
بدان هيچ موهبتى از مواهب الهى عظيمتر از حكمت نيست ، و حكيم كسى است كه فكر و قول و عمل او شبيه به هم باشد . عمل نيك انجام ده و از شر بگذر . در هيچ كارى از امور اين عالم هرچند بزرگ ، اظهار ناراحتى نكن و هرگز در هيچ وقتى از اوقات سستى به خود راه نده .
گناه را راه رسيدن به ثواب ندان . از كار نيك بهخاطر سرور از بين رفتن ، روى برنگردان ؛ چرا كه نتيجه آن اعراض از سرور دائمى است .
از نفس خود ، محبت دنيا را دور كن و كارى كه گاه آن نرسيده شروع ننما . به ثروت خود افتخار نكن . از غصههاياد نكن . چنان با دوست خود معامله كن كه نيازى به قاضى نداشتهباشى . كسى را به بىخردى صدا نزن . با هركس تواضع كن و متواضع را تحقير ننما .
برادرت را در چيزى كه خودت در آن معذورى ، ملامت نكن . از بطالت شاد نباش و به تلاش خود اعتماد نكن و از انجام عمل نيك پشيمان نباش و با كسى جدال مكن . بر مسير عدالت مداومت و استقامت داشتهباش ، مواظب كار نيك باش . اين آخرين وصيت افلاطون بود كه از منقولات طوسى انتخاب شد .
ايام متوكل
در برخى از كتابهاى تاريخى قابل اعتماد آمدهاست : در ايام متوكل پرندهاى بزرگتر از كلاغ بر درختى نشست و صيحهاى به صداى فصيح سر داد و گفت : اى مردم تقواى الهى پيشه