ديگرى نيست . از خدا مىخواهم اورا از خواب غفلت بيدار كند تا به فكر فردايش باشد پيش از آنكه امور از دستش خارج گردد . والسلام .
سوره فاتحه
زمخشرى در كشاف آوردهاست ، سوره فاتحه را مثانى گويند چون در هر ركعتى دوبار خوانده مىشود . جوهرى در صحاح نيز همين را آوردهاست ، در توجيه اين كلام مىتوان گفت :
1 - مراد از ركعت ، نماز است بهخاطر نامگذارى كل به اسم جز .
2 - در هر ركعت دو بار خوانده مىشود يكى واجب و ديگرى مستحب .
3 - « فى » به معناى سببيت است ، يعنى به سبب هر ركعت ركعت ، دوبار خوانده مىشود نه به سبب سجود ، مانند : طمأنينه ، و نه بهخاطر دو ركعت دو ركعت ، چون تشهد در نماز چهار ركعتى و نه بهخاطر هر نماز نماز ، مانند سلام .
اين وجوه بعيد هستند ، وجه اول چون نماز نافله يك ركعتى هم نزد برخى داريم ، علاوه اينكه نماز ميت ركعت ندارد .
وجوه اخير نيز بعيد مىباشند . ظاهراً وجه اول از همه قوىتر باشد و كشاف در سوره حجر همان را پسنديده و نافله يك ركعتى نزد كشاف صحيح نيست . علاوه اينكه اگر هم جايز باشد نادر است و ضررى به كليت توجيه اول نمىرساند . چه اينكه هيچ عامى نيست كه تخصيص نخوردهباشد .
گريه معشوق
صلاح صفدى گويد :
لا تحسبوا ان الحبيب بكا * لى رقة يا بعد ما تحسبون
فما بكى من رقة انما * اراد ان يسقى سيف الجنون
شريف تبريزى همين معنا را چنين بيان كرده است :
نه از رخ است اگر تر ساخت جانان چشم فتان را * براى كشتن من آب داده تيغ مژگان را
ابوسعيد اصفهانى
ابوسعيد اصفهانى شاعرى نازك دل است كه گوشش سنگين بود . هركس با او حرف مىزد مىگفت فرياد بكش كه سنگينى كه در گوش من است چون سنگينى دل توست .