وكالت بوده باشد ؛ مضافا بر اينكه در انتهاى نقل ياد شده ، تصريح شده كه « جعفر بن احمد بن متّيل » پس از نصب « ابن روح » به سفارت ، همچنان به عنوان دستيار سفير ، همانند عصر سفير دوم ، به خدمت وى درآمد .
در روايت ديگر شيخ طوسى ، كه صدوق نيز آن را نقل كرده ، جايگاه والاى « جعفر بن احمد بن متّيل » نزد سفير دوم به نحوى ديگر مورد اشاره قرار گرفته است . بنا به نقل « على بن محمد بن متّيل » از عمويش ، « جعفر بن احمد بن متّيل » ، وى به هنگام رحلت سفير دوم بر بالين سفير و « ابو القاسم حسين بن روح » پايين پاهاى سفير نشسته بودند ! در اين هنگام ، سفير دوم رو به جعفر كرده و مىگويد : « به من امر شده كه ابن روح را جانشين خود كنم » ! به محض شنيدن اين سخن ، « جعفر » از بالين « عمرى » برخاسته و دست « ابن روح » را مىگيرد و او را به جاى خود نشانده و خود بر پايين پاهاى « عمرى » به جاى « ابن روح » منتقل مىشود ! 4668712 خ 0 660 خ اين روايت نيز تأييدى است بر آنچه در روايت پيشين گذشت ، مبنى بر اينكه « جعفر بن احمد بن متّيل » از جمله اعضاى اصلى سازمان وكالت و از دستياران مهم سفير دوم محسوب بوده است ؛ به نحوى كه تا آخرين لحظه حيات عمرى ، كسى گمان نمىكرده كه امر سفارت به غير او محوّل شود ! و از اينرو ، به عنوان نزديكترين فرد به سفير ، بر بالين وى نشسته بوده است .
بنا به نقل شيخ صدوق ، گاه مأموريتهايى خاص از سوى سفير دوم ، به « جعفر بن احمد بن متّيل » محول مىشده است . در يكى از اين مأموريتها ، وى مخارج تجهيز و تكفين « محمد بن عبد الله حائرى » را كه احتمالا از وكلاى ناحيه واسط بوده ، به امر سفير دوم بدانجا مىبرد و به همراه وكيل اوقاف واسط ، يعنى « حسن بن محمد بن قطاة صيدلانى » ، بدن « محمد بن عبد الله » را تجهيز و تدفين مىنمايد ! 5668712 خ 0 661 خ
صدوق روايتى را از شخصى به نام « ابو على متّيلى » نقل كرده كه به احتمال قوى ، مراد همين « جعفر بن احمد بن متيل » باشد ؛ چرا كه اين روايت حاكى از آن است كه سفير دوم ، « ابو على متيلى » را به خرابه عباسيّه در بغداد مىبرد و ضمن ارائه توقيع ناحيه مقدّسه به وى ، مبنى بر اخبار از بعضى حوادث قريب الوقوع ، و تأكيد بر حفظ محتواى توقيع ، توقيع مزبور را پاره مىكند و از بين مىبرد ! 6668712 خ 0 662 خ اين امر نشانگر اوج قرب وى به « عمرى » است و كاملا بر جايگاه ذكر شده درباره « جعفر بن احمد بن متيل » منطبق است .
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 594
مساهمون: محمدرضا جبارى
ص٥٩٤