ديگرى پيش آمده و سئوالات و حوائج خود را عرضه كرده و تماما پاسخ گرفتند . و پس از اين ديدار ، امام عليه السّلام در همان روز به سامرّاء بازگشت . 6006712 خ 0 298 خ
در عصر غيبت صغرا كه ديدار مستقيم امام عليه السّلام توسط شيعيان به سختى امكانپذير بود ؛ صدور خوارق عادات از جانب امام عليه السّلام يا باب ايشان ، نقش مهمى ، در تثبيت عقايد شيعيان ايفا مىنمود ؛ براى نمونه ، يك فرد شيعى كه درباره وكيل صلاحيت دارى كه بتواند اموال متعلق به ناحيه مقدسه را به وى تحويل دهد ، دچار ترديد و تحيّر شده بود ، ناگاه صداى هاتفى به گوشش مىرسد كه مىگفت : « آنچه همراه دارى به حاجز تحويل بده » . 7006712 خ 0 299 خ و به همين ترتيب « أبو محمد سروى » كه به همراه مقدارى وجوه شرعى متعلق به ناحيه مقدّسه به سرّمن رأى رفته بود و مشكل فوق براى وى نيز وجود داشت ؛ بدون آنكه با كسى سخنى بگويد ؛ مواجه با توقيع صادره از سوى ناحيهى مقدسه مىشود كه در آن چنين آمده بود : « نه در ما و نه در نمايندگان ما شكّى روا نيست ، آنچه همراه دارى به حاجز تحويل بده » . 8006712 خ 0 300 خ
نوع ديگر بروز خوارق عادات در اين عصر آن بود كه مضمون توقيعات بنابر مقتضاى سؤال ايجاد شده در ذهن فرد ، تغيير مىكرد ؛ نمونه قابل ذكر ، روايت صدوق از « ابو الحسين اسدى رازى » است ؛ وى كه واسطه صدور توقيعات بسيارى بود ، در يك مورد ، هنگامى كه توقيعى از جانب سفير دوم به وى ارسال مىشود و مضمونش ، طلب لعنت خدا و ملائكه و همهى مردم براى كسى بوده كه اموال ائمه عليهم السّلام را به ناحق تصرف كرده و حلال بشمارد ، به ناگاه در ذهنش خطور مىكند كه اين چيزى است كه همه مردم در آن مساويند ، پس چه فرقى بين حضرت حجّت عليه السّلام و ديگران است ؟ كه ناگاه مشاهده مىكند مضمون توقيع به اين عبارات تغيير يافته كه : « لعنت خدا و ملائكه و همه مردم بر كسى كه درهم حرامى از مال ما را تصرف كند ! » ؛ و به اين وسيله به وى فهمانده مىشود كه فرقى در اين جهت بين حضرت حجت عليه السّلام و ديگران نيست . 9006712 خ 0 301 خ
تكلم ائمه عليهم السّلام و سفراى اربعه در عصر غيبت ، به زبان فصيح اقوام غير عرب ، از ديگر نمونههاى اين نوع روش ارتباطى است . درباره امامان شيعه عليهم السّلام ، روايات متعددى در منابع يافت مىشود ؛ اما در مورد سفراى عصر غيبت ، نمونه قابل ذكر ، سخن گفتن « حسين بن روح نوبختى » سومين سفير ، با يك زن اهل آوه به لهجهى فصيح « آوجى »
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 247
مساهمون: محمدرضا جبارى
ص٢٤٧