و شيعيان خود نمىشناسم . . . و از آنچه مىگويد به خدا تبرّى مىجويم . . . از آنان دورى گزينيد و در مكانها و راههاى تنگ ايشان را محصور سازيد ، و اگر كسى از آنها را در خلوت يافتيد سرشان را با سنگ بشكنيد . . . » . 2085712 خ 0 98 خ شبيه اين دستور نيز درباره « محمد بن نصير » و « ابن بابا » از سوى امام عسكرى عليه السّلام صادر شد . 3085712 خ 0 99 خ همينطور آن حضرت در پاسخ به استفسار برخى از شيعيان درباره عقايد على بن حسكه و قاسم يقطينى ، چنين نگاشت : « ليس هذا ديننا فاعتزله » . 4085712 خ 0 100 خ
با شروع عصر غيبت صغرا ، با توجه به عدم حضور امام در متن جامعه ، و وجود زمينه براى بروز مدعيان دروغين وكالت و بابيّت ، در طول دوره هفتاد ساله غيبت صغرا ، چندين تن در اين عرصه بروز كردند . يكى از عوامل بروز اين افراد ، جايگاه ممتاز سفرا و ابواب در اين عصر بود . تمامى اموال و وجوه شرعى ارسالى از سوى نمايندگان سازمان وكالت ، به دست باب و سفير حضرت حجت عليه السّلام مىرسيد . از اين رو اگر ادعاى بابيّت اين مدعيان دروغين در جامعه شيعه پذيرفته مىشد ، اين امر به سرازير شدن وجوه شرعى به جيب آنها ، و همينطور شهرت و عظمت حاصل از مقام نيابت منتهى مىگشت .
اوّلين كسى كه در عصر غيبت صغرا ، به دروغ مدعى بابيّت و نيابت حضرت مهدى عليه السّلام شد ، شخصى است به نام « ابو محمد شريعى » . بنابه نقل شيخ طوسى ، وى پس از ابراز اين ادعا ، از سوى ناحيه مقدسه مورد لعن و تبرّى واقع شد و در پى آن ، شيعه نيز از وى تبرّى جسته و او را لعن كرده و كذب مدعايش ، با توجه به اشتهار صداقت سفير امام عليه السّلام ، بر آنان روشن گشت . وى نهايتا به كفر و الحاد روى آورد ! 5085712 خ 0 101 خ
ديگر مدعى دروغين بابيّت در اين عصر ، « محمد بن نصير نميرى » بود كه درباره وى سخن گفتيم . وى علاوه بر امام عسكرى عليه السّلام از جانب حضرت مهدى عليه السّلام نيز مورد لعن و تبرّى واقع شد . 6085712 خ 0 102 خ همچنين گذشت كه « احمد بن هلال » و « محمد بن بلال » نيز با وجود سابقه وكالت ، از مدعيان دروغين بابيّت و از معارضين سفير دوم در عصر غيبت صغرى بودند و توقيعهايى از سوى ناحيه مقدسه در لعن و تبرّى از آنان صادر گشت . 7085712 خ 0 103 خ
در عصر سفير دوم ، دو تن ديگر به نامهاى « اسحاق احمر » و « باقطانى » ، مدعى بابيّت و سفارت شدند . گرچه خبرى دالّ بر برخورد مستقيم ناحيه مقدسه يا سفير دوم با اينان
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 200
مساهمون: محمدرضا جبارى
ص٢٠٠