تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 193

مساهمون:

ص١٩٣
3 . درك حساسيت موارد و شدت خطر بعضى از عوامل خيانت و فساد همچون فارس بن حاتم ، از ويژگىهاى رهبرى معصوم سازمان وكالت است . امام هادى عليه السّلام خطر فارس را بر ادامه روند حركت سازمان وكالت آن‌چنان خطرساز مىديد كه براى قاتل وى بهشت را تضمين كرد و پس از انجام قتل نيز ، مستمرّى ثابتى تا پايان حيات به جنيد ، قاتل فارس ، پرداخت مىشد . در عصر امام عسكرى عليه السّلام نيز جريان خيانت و فساد در سازمان وكالت به وسيله برخى از وكلاى آن حضرت ادامه يافت . برخورد امام عليه السّلام در اين مقطع همچون برخورد پدر و اجداد گرامىاش ، هوشيارانه ، به موقع و قاطع بود ، به نحوى كه توانست سازمان را از آسيب‌هاى بيشتر حفظ كند . فساد وكلا گاهى جنبه شخصى داشت و به صورت فساد اخلاقى بروز مىنمود . از نمونه‌هاى قابل ذكر و در عين حال عبرت‌آموز ، جريان تأسف‌بار تبانى وكيل امام عسكرى عليه السّلام ، كه مقيم در بيت شريف آن جناب بود ، با خادم سفيد روى اين بيت براى انجام فعلى شنيع در يكى از حجرات آن بيت بود ! كه قبل از هر چيز ، امام عليه السّلام كه به اذن الهى ، مطّلع از نيت‌ها و ما فى الضمير افراد بودند ، به طريق خرق عادت درهاى بسته را يكى پس از ديگرى گشوده و با پرخاش ، آن دو نفر را از آن فعل منع و امر به رعايت تقواى الهى كردند . بعد نيز بلافاصله آن وكيل عزل و اخراج و غلام نيز فروخته شد . 3675712 خ 0 59 خ اين نقل حاكى از آنست كه امامان شيعه در صورت لزوم ، با خرق عادت ، سازمان را از سريان فساد و خيانت به آن حفظ مىكردند و در اخراج عوامل خاطى ، كوچك‌ترين تعلّل را روا نمىدانستند . نمونه تأسف‌بارتر از مورد ياد شده ، جريان « عروة بن يحيى » معروف به « دهقان » و « نخّاس » است . وى كه از وكلاى مورد اطمينان امام هادى عليه السّلام در بغداد بود ، و در عصر امام عسكرى عليه السّلام نيز در سمت خود باقى ماند . 4675712 خ 0 60 خ رفته‌رفته طريق شقاوت و دنياطلبى را برگزيد ، تا جايى كه وقتى امام عليه السّلام وى را به جاى « ابو على بن راشد » به عنوان نگهبان اموال امامت برگزيد ، اقدام به سرقت اين اموال كرد . شقاوت وى بدان حد رسيد كه به نقل كشّى ، براى ابراز دشمنى با امام عليه السّلام و ناراحت كردن حضرت ، اقدام به آتش زدن باقيمانده اموال نموده و سپس فرار كرد . 5675712 خ 0 61 خ ميزان گستاخى و جسارت و نصب و عداوت وى ، موجب شد امام عليه السّلام با وجود تمامى