قمى » است . وى به احتمال ، وكالت در قم را نيز عهدهدار بوده است ، گرچه اين امر در منابع كهن مورد تصريح واقع نشده است .
بدينترتيب ، مىبينيم منطقه مهم قم كه در قرون اوليه از جايگاه علمى و مذهبى والايى برخوردار بود ، در دوران فعاليت سازمان وكالت در ارتباط مستقيم و مستمرّ با دفتر سازمان در مدينه ، مرو و سامرّا و سپس بغداد قرار داشت . روح قوىّ تشيّع حاكم بر اين شهر ، سبب پرداخت وجوه شرعى زياد و وقف نمودن موقوفات فراوان براى ائمه معصومين عليهم السّلام مىشد .
3 . 4 . 2 . آوه ( آبه ) و ديگر مناطق اطراف قم
از جمله مراكز سنتّى تشيع در ايران كه جزو قسمتهاى اصلى سكونت شيعيان در قرون نخستين محسوب مىشود ، آوه يا آبه در حوالى قم است . با توجه به وجود جوّ شديد گرايش به تشيع در آوه ، و نزديكى آن به قم ، طبيعى است كه وكلاى ائمه عليهم السّلام در اين قسمت نيز فعال بوده باشند . نيز با توجه به اهميت قم ، و برجستگى وكلاى اين ناحيه ، قاعدتا منطقه آوه بايستى در قلمرو فعاليت وكلاى قم بوده باشد . در منابع نخستين نيز تصريحى درباره نام وكلاى منطقه صورت نگرفته است ، ولى شواهدى دال بر ارتباط مردم اين منطقه با سازمان وكالت وجود دارد . بنابه نقل كلينى ، در عصر غيبت صغرى ، يكى از اهالى آبه ، مالى را براى تحويل به ناحيه مقدسه حمل كرد ، ولى شمشيرى را كه جزو اموال بود به علت فراموشى در آبه جا گذاشت . هنگامى كه وى اموال را به ناحيه مقدسه تحويل داد ، ضمن نامهاى به وى درباره شمشير فراموش شده تذكر داده شد ! 1415712 خ 0 211 خ با توجه به ظاهر اين نقل ، بعيد نيست كه فرد مذكور از وكلاى منطقه آبه بوده باشد ، چرا كه تعبير روايت چنين است : « حمل رجل من اهل آبه شيئا يوصله و نسى سيفا بآبة ، فأنفذ ما كان معه ، فكتب اليه ما خبر السيف الذى نسيته » . تعبير حمل و ايصال ، و كتابت حضرت با وى ، مىتواند مشعر بر وكالت او باشد ؛ گرچه ، اين احتمال ، قوى نيست .
در عصر غيبت صغرى ، گاهى برخى از شيعيان آوه ، شخصا به مركز رهبرى سازمان وكالت مراجعه و ضمن ديدار با سفير ، اموال و وجوه شرعى را تحويل مىدادند . صدوق از محمد بن على بن متّيل ، چنين نقل كرده كه ، زنى از اهالى آبه ، كه همسر محمد بن