2 - خود را به چيزى مشغول داشتن كه در اين جهان و آن جهان او را سود ميدهد .
3 - بسيار گريستن بر گناهان « 1 »
او را گفتند حسن بصرى گفته است كسى كه هلاك شود شگفت نيست كه چگونه هلاك شده است ، شگفت آنست كسى كه نجات مىيابد چگونه نجات يافته است . امام گفت : من ميگويم شگفت نيست كه كسى نجات يابد ، شگفت آنست كه با فراخى رحمت پروردگار چگونه كسى هلاك گردد « 2 »
هيچكس ندانسته خوبى كسى را نميگويد و جز آنكه ممكن است ندانسته بدى او را هم بگويد « 3 »
كسى كه يك بار بخندد اندكى از عقل خود را از دست داده است « 4 »
هنگامى كه شنيد مسلم بن عقبه رو به مدينه نهاده است . اين دعا را خواند :
پروردگارا ! چه بسيار نعمت كه به من ارزانى داشتى و تو را سپاسى در خور آن نگفتم . و چه رنجها كه مرا بدان آزمودى و چنان كه بايد شكيبائى در آن نتوانستم . اى كه سپاس من برابر نعمت او اندك بود و مرا محروم نكرد ! و اى كه شكيبائى من در رنجى كه مرا بدان آزمود اندك بود و مرا خوار نساخت ! اى نيكوكارى كه هرگز نيكوئى تو بريده نمىشود ! اى خداوند نعمتهائى كه بشمار نمىآيد ! بر محمد و آل محمد رحمت فرست و شر اين مرد را از من بازگردان . دفع او را از تو مىخواهم و از شر او به تو پناه ميبرم « 5 »
هامش
( 1 ) . ثلاث منجيات للمؤمن . كفّ لسانه عن النّاس و اغتيابهم . و إشغاله نفسه بما ينفعه لآخرته و دنياه .
و طول البكاء على خطيئته ( تحف العقول ص 323 ) .
( 2 ) . قيل له يوما انّ الحسن البصرىّ قال : ليس العجب ممّن هلك كيف هلك و إنّما العجب ممّن نجا كيف نجا .
فقال أنا اقول ليس العجب ممّن نجا و إنّما العجب ممّن هلك مع سعة رحمة اللّه ( اعلام الورى ص 261 . امالى سيد مرتضى ص 162 ج 1 ) .
( 3 ) . لا يقول الرّجل فى رجل من الخير ما لا يعلم إلّا اوشك أن يقول فيه من الشّر ما لا يعلم ( عيون الاخبار ج 1 ص 275 ) .
( 4 ) . من ضحك ضحكة مجّ من عقله مجّة . ( كشف الغمه ج 2 ص 102 . حلية الاولياء ج 3 ص 134 ) .
( 5 ) . ربّ كم من نعمة أنعمت بها علىّ قلّ لك عندها شكرى . و كم من بليّة ابتليتنى بها قلّ لك عندها صبرى . فيا من قلّ عند نعمته شكرى ، فلم يحرمنى ! و يا من قلّ عند بلائه صبرى فلم يخذلنى ! يا ذا المعروف الّذى لا ينقطع أبدا و يا ذا النّعماء الّتى لا تحصى عددا . صلّ على محمّد و آل محمّد و ادفع عنّى شرّه فإنّى أدرأ بك فى نحره و استعيذ بك من شره . ( كشف الغمه ج 2 ص 89 ) .