تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زندگانى على بن الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 151

مساهمون:

ص١٥١

[ بردبارى برابر ناملايمات ]

وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ .
« 1 » خشم خود را بر خود چيره نكردن ، بخشودن خطاكاران و شفقت بر ناتوانان از خصلت خاص و شناختهء رسول خدا بود ، تا آنجا كه قرآن او را بدين خوى نيكو ستود و
إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ
« 2 » همهء فرزندان او كه پيشوايان امت‌اند ، ازين مزيت برخوردارند ، و على بن الحسين ( ع ) چهرهء درخشان اين صفت عالى انسانى است . روزى كنيزك او آفتابه‌اى داشت و بر دست او آب مىريخت . ناگاه آفتابه از دستش افتاد و جراحتى بر امام وارد ساخت كنيزك گفت : - خدا مىفرمايد آنان كه خشم خود را مىخورند ! - خشم خود را فرو خوردم ! - و بر مردم مىبخشايند . - خدا از تو بگذرد ! - و خدا نيكوكاران را دوست ميدارد ! - و تو را در راه خدا آزاد كردم « 3 » روزى چند تن مهمان او بودند . خادم وى سيخ كبابى را بر دست داشت و با شتاب مىآمد پايش لغزيد و سيخ بر سر فرزندى از امام كه زير پلكان ايستاده بود افتاد و طفل كشته شد . غلام سراسيمه ماند . امام به دو گفت :
هامش
( 1 ) . و فروخورندگان خشم و بخشايندگان بر مردم ، و خدا نيكوكاران را دوست ميدارد . ( آل عمران : 134 ) ( 2 ) . القلم : 4 ( 3 ) . ارشاد ج 2 ص 146 - 147 . كشف الغمه ج 2 ص 87 . مناقب ج 4 ص 157 اعلام الورى ص 262 .
زندگانى على بن الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 151 | سيد جعفر شهيدى