بنو بهاء الدين و بنو فخار ( نجار ) و بنو سخى از نسل حسناند . امّا احمد شعرانى و بنو الجده از اعقاب وىاند . و صاحب السجادة و حمزة الداعى و ابو العشائر هم از اولاد وىاند . و محمد على عريضى اولاد او به غايت بسيارند و متفرق در بلاد ، اولاد يحيى محدث و بنو ثوابه و بنو المختص از نسل عيسى رومى اكبرند . و او پسر محمد عريضى بوده اما اسماعيل كنيش ابو محمد و لقبش اعرج ، اكبر اولاد امام جعفر صادق عليه السلام بوده و او را بسيار دوست مىداشته و در زمان حيات پدر وفات يافته و تابوت او را مردمان از عريض تا مدينه به دوش آوردند . و عقب اسماعيل از دو پسر وى محمّد و على است و عقب محمّد از اسماعيل ثانى است و جعفر شاعر بنو البغيض از اولاد جعفر است و اعقاب جعفر در مغرب بودهاند و ائمّهء مصر كه استيلا و استقلال يافتند و حكومت كردند از نسل جعفر بن محمد بن اسماعيلاند . و بنو البزاز در حلّه از نسل صنوچهاند و حسن صنوچه ( خسوچه ) از نسل اسماعيل ثانى است . و بنو التمام نيز در صور از نسل وىاند . اما على بن اسماعيل اولاد وى در دمشق و عراق عرب ، بسيارند .
« فصل چهارم در عقب امام موسى كاظم « عليه السلام »
وى امام هفتم است و كنيتش ابو ابراهيم است و به سبب حلم ، و فرو خوردن خشم او را « كاظم » لقب دادند . ولادت آن حضرت در أبواء بود ميان مكه و مدينه روز يك شنبه هفتم ماه صفر ، سنهء ثمان و عشرين و مائه من الهجرة ، و وفات آن حضرت در حبس هارون الرشيد بوده ، روز جمعه بيست پنجم رجب سنهء ست و ثمانين و مائهء . و روضهء مقدسه وى در بغداد است عابدترين اهل زمان و كريمترين ايشان بود ، فضايل و كمالات آن حضرت بسيار است ، و آن حضرت را شصت فرزند بوده است . سى و هفت دختر و بيست و سه پسر . از فرزندان وى بعضى را عقب نبوده و در عقب بعضى اختلاف است و آنچه حالا ائمهء نسب بر آنند ، آن است كه او را از سيزده پسر عقب بوده و اولاد چهار تن از فرزندان وى بسيارند و از آن چهار تن متوسط و اعقاب پنج تن كمترند و چون بيان اين جماعت به زيادتى تفصيل محتاج است هر يك از اعقاب سهگانه را در و صلى ايراد مىكنيم .
« وصل أول » - آن پنج تن كه اولاد ايشان قليلاند . عباس و هارون و اسحاق و