وى را ببوسيد و ميل كرد كه پاى وى را ببوسد ، نگذاشت جابر گفت : يا بن رسول اللّه « ان رسول اللّه يقرئك السّلام » يعنى به درستى كه رسول خدا تو را سلام مىرساند . امام فرمود كه و على رسول اللّه السلام و رحمة اللّه و بركاته پس گفت : اى جابر اين حال چگونه بود ؟
جابر گفت : روزى با حضرت رسول « صلى اللّه عليه و آله » بودم گفت : اى جابر شايد تو بمانى تا بدان وقت كه ملاقات كنى با يكى از فرزندان من كه او را محمد بن على بن الحسين گويند . خداى تعالى وى را نور و حكمت خواهد داد وى را از من سلام برسان . و روايت ديگر از جابر چنان است كه پيغمبر « صلوات اللّه و سلامه عليه » مرا گفت شايد كه باقى باشى تا وقتى كه ملاقات كنى با يكى از فرزندان حسين كه او را محمد گويند . « يبقر علم الدّين بقرا » بشكافد و بيرون آورد علم دين را بيرون آوردنى ، پس چون او را ملاقات كنى سلام من به او برسان . ولادت آن حضرت در مدينه سوّم ماه صفر سنهء سبع و خمسين من الهجره رخ داده ، مادرش امّ عبد اللّه فاطمه بنت الحسن بن على « عليه السلام » و از سادات حسينى اوّل كسى كه او را ولادت حسن و حسين « عليهما السلام » جمع شد او بود و از حسنيان اول عبد اللّه محض را چنانچه سابقا رقم ذكر يافت . و وفات آن حضرت در سنه اربع و عشر و مائه واقع شده ، و قبر وى در بقيع است نزديك قبر مقدّس پدر بزرگوارش . و از وى كرامات و خوارق عادات بسيار نقل كردهاند و او را هفت فرزند بود ، چهار پسر جعفر و عبد اللّه و ابراهيم و على ، و عقيب او از پسرش امام جعفر صادق عليه السلام است و بس .
« فصل سوم در ذكر عقب امام جعفر صادق « عليه السلام »
آن حضرت امام ششم است ، از ائمه اثنى عشر كنيت او ابو عبد اللّه و اشهر القاب آن حضرت ، صادق و مادرش امّ فروه . دختر قاسم بن محمد بن ابى بكر . ولادت آن حضرت در مدينه بوده است . روز دوشنبه هفدهم ربيع الاول سنهء ثمان و ثمانين من الهجرة ، و وفات وى نيز در مدينه بوده ، روز دوشنبهء پانزدهم رجب سنهء ثمان و اربعين و مائه . و قبر او در مدينه است پهلوى قبر مقدّس پدرش . و وى از عظماى اهل بيت ( ع ) بوده و مىفرموده ، كه علم ما غابر است و مزبور و نكت قلوب و نقر اسماع و نزديك ماست ، جفر أحمر و جفر أبيض و مصحف فاطمه و جامعه نيز كه هر چه مردم به وى