اشقر و حسين بركه و ابو النفيس الحاير و آل ابو السعادات از نسل ابو الحارثاند . و حيدر بن الحسن از نسل حسين اشقر و ابن هيبة اللّه در دمشق از نسل حسين بركه . و اللّه اعلم .
« فصل پنجم : در عقب امام على بن موسى الرضا عليه التحية و الثناء »
آن حضرت امام هشتم است . كنيتش ابو الحسن ولادت وى در مدينه بوده روز پنج شنبه يازدهم ربيع الآخر سنهء ثمان و اربعين و مائه هجريه . و شهادتش در سناد با طوس .
روز جمعه بيست و يكم ماه رمضان سهء ثلث و مائتين هجريه ، و هر چه از مناقب آن حضرت بر زبانها مذكور و از فضائل او در كتابها مسطور است ، نسبت به معالى ذات اقدس او قطرهاى بود از بهار زخّار ، و ابن يمين رحمة اللّه قطعهاى را از مقطّعات ابى نواس در مدح آن حضرت بر اين وجه ترجمه كرده :
به بنده ابن يمين گفت دوستى كه توئى * كه شعر تست كه بر آسمان رسيده سرش
چرا مديحهسراى رضا همىنشوى * كه در جهان نبود كس به پاكى گهرش
بگفتمش ! كه نيارم ستود امامى را * كه جبرئيل امين بوده ، خادم پدرش
و آن حضرت را پنج پسر بوده ؛ محمد و حسن و جعفر و ابراهيم و حسين . و عقب او از فرزند بزرگوارش امام محمد تقى عليه السلام است .
« فصل ششم : در عقب امام محمد تقى « عليه السلام »
آن حضرت امام نهم است . از ائمه اثنا عشر كنيتش ابو جعفر است و لقب وى تقى و قانع و جواد ، ولادت شريفش در مدينه روز جمعه بوده ، يازدهم رجب و به قولى نيمهء رمضان سنهء خمس و تسعين و مائه ( 195 ) و وفاتش روز سهشنبهء ششم ذى الحجهء سنهء احدى و عشرين و مائتين ( 221 ه ) هجريه ، در عهد خلافت معتصم . و گويند به زهر شهيد شد و قبرش در بغداد است نزديك مشهد مقدّس جدّ بزرگوار خود امام موسى الكاظم « عليه السلام » و از كمال ادب و علم و فضلى كه داشت به اصغر سن مأمون مشعوف وى شده ، دختر خويش امّ الفضل را به زنى به وى داد و همراه وى به مدينه روان كرد . و هر سال ده هزار درم به وى مىفرستاد و كرامات و مقامات امام محمّد تقى عليه السلام بسيار است و عقيب او از دو پسر بوده على هادى ، و موسى مبرقع ، كه در قم وفات يافت .