حسن و ابو جعفر بن محمد بن حسن و ابو جعفر محمد نقيب طبرى از نسل جعفر ديباچه بن حسن است . و « بنو زهران » نيز از اين نسلند . و ناصر الكبير به طبرستان كه پادشاه ديالمه بود و ناصر الحق لقب اوست ، پسر على بن حسن است . و او را عقيب هست به گيلان و اعقاب او ملوك و حكامند .
امّا زيد شهيد كنيت او ابو الحسين است و منقبت و فضايل او در حد حساب نگنجد و او به سنه 112 در كوفه خروج كرد و يوسف ثقفى به فرمان هشام بن عبد الملك با وى محاربه نمود و راشد كه مملوك يوسف بود تيرى بر ميان دو ابروى وى زد و بدان زخم شهيد گشت ، و او را برهنه بر دار كردند و به فرمان الهى در آن شب عناكب بر وى تنيدند ، چنانچه عورت او از ابصار مردم پوشيده شد . و زيد را چهار پسر بود : يحيى و حسن ذو الدمعه و ذو العبرة نيز گويند و عيسى موتم الأشبال و محمّد امّا يحيى بعد از شهادت پدر بگريخت و در خراسان به جوزجان افتاد و نصر سيّار جمعى را فرستاد تا او را شهيد كردند و از او عقيب نماند . و حسين ذو الدّمعه سه پسر داشت . اول يحيى و او را هفت پسر بود : اول قاسم و عقب او اندكيست و حسن زاهد و عقب او نيز كم است و بنى طنك و بنى خالص از نسل وىاند .
و سوّم حمزة بن يحيى عقب بسيار داشت . بنو الامير از اولاد وىاند .
چهارم محمد اصغر اقصاصى بن يحيى كه منسوب است به اقصاص و آن دهى بوده در نواحى كوفه و اولاد او همه سادات معظّم بودند . احمد موضع و على زاهد و محمد بنو قرّة العين از نسل علىاند . بنو ز برنج از اعقاب محمد اقصاصىاند .
پنجم عيسى ابن يحيى و عقيب او در هر بلاد و ديار منتشرند ، بنو علق و بنو برز و بنو المريم و بنو الخطيب و بنو المقرى از اعقاب وىاند .
ششم يحيى بن يحيى و ابو الحسن على كتيله از نسل اوست . و بنو كزير و بنو قتيله از اولاد وىاند . و بنو زين الشّرف از نسل كتيلهاند . و بنو مقبل و بنو هيجا نيز كتيلىاند
هفتم عمر بن يحيى اعقاب او از همه برادران بيش است يحيى پسرش در ايام مستعين خروج كرد و به درجهء شهادت رسيد ، بنى الغدّان و آل شيبان و نقباى مشهد غرى از بنى اسامه مجموع از نسل محمد عمراند ، دوم حسين ذو الدمعه اكثر سادات فارسى از
روضة الشهداء ( فارسي ) — صفحة 510
مساهمون: ملا حسين كاشفى سبزوارى
ص٥١٠