باب پنجم در بعضى از اخبار و حالات مرتضى على ( عليه السلام ) از زمان ولادت تا هنگام شهادت
در شواهد النبوّة آورده است كه : « امير المؤمنين على عليه السلام امام اوّلست ، از ائمّه اثنا عشر ، و شمايل و فضايل وى از آن بيشتر است كه به تقرير زبان و تحرير بيان استقصاى آن توان كرد » .
امام احمد حنبل ( رحمه اللّه ) فرموده كه : « از هيچ يك از صحابه كرام آن قدر فضائل به ما نرسيده است كه از امير المؤمنين على ( ع ) رسيده است ، ولادت آن حضرت در مكّه بوده بعد از عام الفيل به سى سال روز جمعه سيزدهم ماه رجب ، و شيخ مفيد ( رحمه اللّه ) آورده كه : « در يمن مردى بود روى توجه به محراب عبادت آورده و به مدد تقوى و زهادت ، پشت بر دنياى دنى و متاع فانى آن كرده
به كوهى رفته و كنجى گرفته * ز چشم خلق ، چون گنجى نهفته
نام وى مثرم بن دعيب الشيقام ، و به زاهد يمن مشهور ، صد و نود سال از عمر او گذشته و در اين مدت از طاعت و عبادت نفور و ملول نگشته ، وقتى در مناجات خود گفت :
الهى از بزرگان حرم محترم خود كسى را به من بنماى تير دعاى بىرياى وى به هدف