مصنّف ( ره ) چند دليل بر امامت ايشان آورد :
نخست : نقل متواتر از شيعه ، نسلى از نسل پيشين . اين روايات دلالت مىكنند بر امامت هر يك از اين افراد با ذكر نام و به طور صريح . اهل سنت اين روايتها را با سندهاى متعدد ، گاهى به نحو اجمال و گاهى به نحو تفصيل نقل كردهاند ، همانگونه كه از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به طور متواتر روايت شده است كه با اشاره به حسين عليه السّلام فرمود : « اين ، پسر من است ، امامى پسر امامى برادر امامى و پدر امامان نهگانه كه نهمين ايشان قائم ايشان است . » و روايات ديگر .
از مسروق روايت شده كه گفت : ما نزد عبد اللّه بن مسعود بوديم كه جوانى به او گفت : آيا پيامبر شما عهدى به شما سپرد كه چند خليفه پس از او خواهد بود ؟ ابن مسعود گفت : تو جوانى و اين چيزى است كه تاكنون هيچكس دربارهء آن از من نپرسيده است . آرى ، پيامبر ما به ما سپرد كه پس از او دوازده خليفه ، به تعداد نقباى بنى اسرائيل ، خواهد بود .
دوم : ما بيان كرديم كه امام بايد معصوم باشد و به اتفاق همه ، و غير ايشان كسى معصوم نيست . پس عصمت براى آنان متعيّن مىگردد ، و گرنه لازم مىآيد زمان از معصوم خالى باشد و محال بودن چنين چيزى را ما قبلا بيان كرديم .
سوم : همهء كمالات روحى و بدنى در يكايك ايشان موجود است و هر يك از ايشان همانگونه كه خود كامل است به كمال رسانندهء ديگران نيز مىباشد . و اين دلالت مىكند بر آنكه هر يك از آنان سزاوار زعامت بر همگان است ، زيرا هر يك از ايشان در زمان خود افضل از هركس ديگر است و به حكم عقل ، مقدم داشتن مفضول بر فاضل قبيح است ؛ پس لازم است كه هر يك از ايشان امام باشد . و اين برهانى لمّى است .
ترجمه و شرح كشف المراد ( فارسى ) — صفحة 157
مساهمون: العلامة الحلي
ص١٥٧