كردن ايشان [ به گناه وستم ، واگر بيايند شما را أسيران فديه از ايشان بگيريد در حالي كه حرام است بر شما بيرون راندن ايشان ] « 1 » آيا مىگرويد به پارهاى از احكام كتاب خدا كه فديه أسير دادن است وكافر مىشويد به بعض ديگر كه آن حرمت كشتن وبيرون كردن است ؟ ! پس نيست پاداش آن كس كه چنين نافرمانى كند از شما مگر خوارى ورسوائى در زندگانى دنيا ودر روز قيامت بازگردند به سختترين عذابها كه آتش جهنم است وخدا غافل نيست از آنچه مىكنند ايشان » .
علي بن إبراهيم ذكر كرده است كه : اين آيات در باب أبو ذر وعثمان نازل شده به اين سبب ، وچون أبو ذر به مدينه داخل شد عليل وبيمار تكيه بر عصائى داده به نزد عثمان آمد در آن وقت صد هزار درهم از مال مسلمانان از أطراف آورده بودند ونزد عثمان جمع بود ومنافقان أصحاب أو برگرد أو نشسته نظر بر آن مال داشتند كه بر ايشان قسمت نمايد ، أبو ذر به عثمان گفت : اين چه مال است ؟
گفت : صد هزار درهم است كه از بعضي نواحي براي من آوردهاند وانتظار مىبرم كه مثل آن را بياورند وبا آن ضم نمايم وآنچه خواهم بكنم وبه هر كه خواهم بدهم .
أبو ذر گفت : اى عثمان ! صد هزار درهم بيشتر است يا چهار دينار ؟
گفت : صد هزار درهم .
أبو ذر گفت : به ياد دارى كه من وتو در وقت خفتن به نزد حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم رفتيم دلگير ومحزون بود وبا ما سخن نگفت وچون بامداد به خدمت آن حضرت رفتيم أو را خندان وخوشحال يافتيم ، گفتيم : پدران ما ومادران ما فداى تو باد سبب چيست كه دوش چنين مغموم بودى وامروز چنين شادمانى ؟
فرمود : ديشب چهار دينار از مال مسلمانان نزد من جمع شده بود وهنوز قسمت ننموده بودم ترسيدم كه مرا مرگ در رسد وآن نزد من مانده باشد ، وامروز بر مسلمانان قسمت نمودم وراحت يافته خوشحال شدم .
هامش
( 1 ) . اين عبارات جهت تكميل ترجمه اضافه شد .