محدّث بود وسلمان رضى اللّه عنه محدّث بود ، يعنى ملائكة با هر دو سخن مىگفتند « 1 » .
وبه سند معتبر از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : معنى محدّث بودن سلمان آن است كه امامش أو را حديث مىگفت واسرار خود را تعليم أو مىنمود نه آنكه از جانب حق تعالى به أو حديث مىرسيد زيرا كه بغير از حجت خدا كسى ديگر را حديث از جانب خدا به أو نمىرسد « 2 » .
مؤلف گويد : ممكن است آنچه در اين حديث نفى شده است سخن گفتن حق تعالى بىواسطهء ملك باشد ، وملك با سلمان سخن مىگفته باشد ، چنانكه پيش گذشت .
وأيضا به سند معتبر از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : از آن حضرت پرسيدند از معنى محدّث بودن سلمان ، فرمود كه : ملك در گوشش سخن مىگفت « 3 » .
ودر حديث معتبر ديگر فرمود : ملك بزرگوارى با أو سخن مىگفت ، راوي گفت :
هرگاه سلمان چنين باشد پس حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام چگونه خواهد بود ؟ حضرت فرمود : پى كار خود باش وبه اينها كارى مدار « 4 » .
ودر حديث معتبر ديگر فرمود : ملكي در دل أو نقش مىكرد كه چنين وچنان است « 5 » ؛ ودر حديث ديگر فرمود : سلمان از جملهء متوسّمان بود ، يعنى به فراست أحوال مردم را مىدانست « 6 » .
وبه سند معتبر ديگر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : سلمان اسم أعظم را مىدانست « 7 » .
وأيضا به سند معتبر از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : روزى تقيه
هامش
( 1 ) . رجال كشى 1 / 55 .
( 2 ) . رجال كشى 1 / 61 - 62 .
( 3 ) . رجال كشى 1 / 63 - 64 .
( 4 ) . رجال كشى 1 / 72 .
( 5 ) . رجال كشى 1 / 64 ودر آن « در گوش أو مىگفت كه چنين وچنان است » ذكر شده است .
( 6 ) . رجال كشى 1 / 56 .
( 7 ) . رجال كشى 1 / 56 .