اهلند وبه دل بيش از ديگران مىچسبند ، وبسا باشد كه آدمي خود را در معرض هلاك درآورد براي آنكه آسيبى به ايشان نرسد وبه اين سبب در جنگها زنان وفرزندان را با خود مىبردهاند كه نگريزند وبه اين سبب حق تعالى ايشان را در آية بر أنفس مقدم داشت تا اعلام نمايد كه ايشان بر جان مقدمند . پس بعد از اين گفته است : اين دليل است كه از اين قوىتر دليلي نمىباشد بر فضل أصحاب عبا « 1 » ؛ تمام شد كلام أو . وهرگاه معلوم شد كه ايشان اعزّ خلق بودهاند نزد آن حضرت ، بر هر عاقل ظاهر است كه مىبايد ايشان بهترين خلق باشند در آن زمان بعد از آن حضرت چه معلوم است كه محبت آن حضرت از بابت ديگران از جهت روابط بشريت نبود بلكه هر كه نزد خدا محبوبتر بود آن حضرت دوستتر مىداشت ، وهرگاه ايشان بهتر از ديگران باشند تقدم ديگران بر ايشان روا نباشد .
ششم - آنكه اين قصه دلالت مىكند بر آنكه امام حسن وامام حسين عليهما السّلام فرزندان حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم بودهاند زيرا حق تعالى « أبنائنا » فرمودهاند وبه اتفاق ، حضرت بغير از حسن وحسين عليهما السّلام پسرى را داخل مباهله نكرد « 2 » .
هفتم - فخر رازي گفته است : شيعه از اين آية استدلال مىكند بر آنكه علي بن أبي طالب عليه السّلام از جميع پيغمبران بغير از پيغمبر آخر الزمان صلّى اللّه عليه وآله وسلّم أفضل است واز جميع صحابه أفضل است زيرا حق تعالى فرموده است : « بخوانيم نفسهاى خود را ونفسهاى شما را » ومراد از نفس ، نفس شريف محمد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم نيست زيرا كه دعوت اقتضاى مغايرت مىكند وآدمي خود را نمىخواند پس مىبايد كه مراد ديگرى باشد ، وبه اتفاق مخالف ومؤالف غير از زنان وپسران كسى كه به « أنفسنا » از آن تعبير كرده باشند بغير از علي بن أبي طالب عليه السّلام نبود ، پس معلوم شد كه حق تعالى نفس على را نفس محمد گفته است ، وايجاد حقيقي ميان دو نفس محال است پس بايد كه مجاز باشد ، واين مقرر است در
هامش
( 1 ) . تفسير كشاف 1 / 369 - 370 .
( 2 ) . از جمله كساني كه معتقدند به دلالت اين آية بر اينكه امام حسن وامام حسين عليهما السّلام فرزندان حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم هستند جصاص در احكام القرآن 2 / 19 وابن عربى در احكام القرآن خود 1 / 360 وفخر رازي در تفسيرش 8 / 86 مىباشند .