فرمود : رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم هرگاه ارادهء جنگى مىنمود اظهار نمىكرد كه به كجا مىروم بلكه براي مصلحت توريه به جاى ديگر مىفرمود ، بغير از جنگ تبوك كه به صحابه اظهار نمود كه به جانب تبوك مىروم زيرا كه سفر طولانى بود ومردم به تهيه محتاج بودند ، پس امر فرمود ايشان را كه توشهء بسيار بردارند وايشان آرد بسيار برداشتند كه در راه نان بپزند وگوشت نمك سود وعسل وخرما با خود برداشتند ، وچون چند روز راه رفتند وطعامهاى آنها كهنه ومتغير گرديد وخوردن آنها بر ايشان دشوار بود خواهش طعام تازه كردند وگروهى از ايشان گفتند : يا رسول اللّه ! اين طعامها كه با خود داريم خشك ومتغير وبدبو شده است وكراهت بهم رسانيدهايم از خوردن آنها .
حضرت فرمود : چه چيز با خود داريد ؟
گفتند : نان وگوشت نمك سود وعسل وخرما .
حضرت فرمود : در اين وقت شبيه است حال شما به حال قوم موسى كه مىگفتند به آن حضرت كه : ما صبر نمىتوانيم كرد بر يك طعام وطعامهاى مختلف مىخواهيم ؛ اكنون بگوئيد كه چه چيز مىخواهيد ؟
گفتند : گوشت تازه از مرغان از كباب بريان ، واز حلواهاى ساخته مىخواهيم .
حضرت فرمود : در نوع طعام با بني إسرائيل مخالفت كرديد ، ايشان سبزيها وخيار وگندم وعدس وپياز طلبيدند وآنچه زبونتر بود بدل نيكوتر اختيار كردند ، وشما نيكوتر را به عوض زبونتر مىطلبيد وبزودى سؤال مىكنم از براي شما از پروردگار خود كه به شما عطا كند .
گفتند : يا رسول اللّه ! در ميان ما جمعى هستند كه آنچه بني إسرائيل طلبيدند مىطلبند .
حضرت فرمود : حق تعالى به دعاى رسولش همه را به شما عطا خواهد فرمود . پس فرمود : اى بندگان خدا ! چون قوم عيسى از أو خواستند كه مائده از آسمان براي ايشان به زير آورد ، پس حق تعالى فرمود : من مىفرستم مائده را بر شما پس هر كه كافر شود از شما بعد از نازل شدن مائده البتة أو را عذابي مىكنم كه احدى از عالميان را چنان عذابي نكرده باشم ، پس حق تعالى مائده را بر ايشان فرستاد وآنها كه كافر شدند بعد از آمدن مائده مسخ
حياة القلوب ( فارسي ) — صفحة 1265
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٢٦٥