أحوال وپرستارى أو مىفرمود ، پس حق تعالى اين آيات را فرستاد
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جاءَتْكُمْ جُنُودٌ فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً وَجُنُوداً لَمْ تَرَوْها وَكانَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيراً
« اى گروهى كه ايمان آوردهايد ! ياد كنيد نعمت خدا را بر خود چون آمدند بسوى شما لشكرها پس فرستاديم بر ايشان بادي ولشكرهائى كه شما نديديد آنها را - يعنى ملائكة - وخدا به آنچه شما مىكنيد بينا است » ،
إِذْ جاؤُكُمْ مِنْ فَوْقِكُمْ وَمِنْ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَإِذْ زاغَتِ الْأَبْصارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَناجِرَ وَتَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا
« در هنگامى كه آمدند لشكرها بسوى شما از اعلاى وادى واز أسفل وادى وچون بگشت ديدهها در حدقهها از ترس وبيم ، ورسيد دلها به حنجرهها از خوف وبرديد به خدا أنواع گمانها » ،
هُنالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُونَ وَزُلْزِلُوا زِلْزالًا شَدِيداً . وَإِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً
« آنجا امتحان كرده شدند مؤمنان ومتزلزل شدند تزلزل سخت ، ودر هنگامى كه گفتند منافقان وآنان كه در دلهاى ايشان مرض شك وشبهه بود وعده نداد ما را خدا ورسول أو مگر وعده به فريب ودروغ » ،
وَإِذْ قالَتْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ يا أَهْلَ يَثْرِبَ لا مُقامَ لَكُمْ فَارْجِعُوا وَيَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنا عَوْرَةٌ وَما هِيَ بِعَوْرَةٍ إِنْ يُرِيدُونَ إِلَّا فِراراً
« ويادآور آن وقت را كه گفتند گروهى از منافقان كه : اى أهل مدينه ! جاى ايستادن شما نيست - در لشكرگاه محمد - پس بازگرديد به خانههاى خود ، وطلب رخصت مىكردند گروهى از ايشان از پيغمبر كه برگردند ، مىگفتند : بدرستى كه خانههاى ما در مدينه خالى است واستحكامى ندارد يا در كنار شهر ونزديك به دشمن واقع است وحال آنكه چنين نبود ، اراده نداشتند مگر گريختن از جنگ را » . علي بن إبراهيم روايت كرده است كه ايشان مىگفتند : خانههاى ما در كنار مدينه واقع است واز يهودان مىترسيم ،
وَلَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِمْ مِنْ أَقْطارِها ثُمَّ سُئِلُوا الْفِتْنَةَ لَآتَوْها وَما تَلَبَّثُوا بِها إِلَّا يَسِيراً
« 1 » « واگر درآيند لشكر مشركان بر منافقان از أطراف مدينه به يكباره از منافقان بخواهند كه كافر شوند هرآينه كافر شوند ونمانند بعد از كافر شدن مگر اندك زماني وبه
هامش
( 1 ) . آياتي كه از ابتداى اين روايت آورده شد ، آيات 9 - 14 سورهء احزاب مىباشند .