نازل شد وگفت : يا محمد ! برگرد كه حق تعالى رعبى از شما در دل قريش افكند وايشان برگشتند .
پس حضرت به مدينه برگشت در روز جمعه وحق تعالى اين آيات را فرستاد
الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِلَّهِ وَالرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما أَصابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ
« 1 »
« آنان كه استجابت كردند فرمان خدا ورسول را بعد از آنكه رسيده بود به ايشان جراحتها ، مر آن كساني را كه نيكويى كردند از ايشان وپرهيزكارى نمودند اجرى است عظيم » ،
الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَقالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ
« 2 » « آنان كه گفتند ايشان را مردمان - يعنى نعيم بن مسعود - كه : بدرستى كه جمع شدهاند براي قتال شما مردمان - يعنى أبو سفيان وأصحاب أو - پس بترسيد از ايشان ، پس زيادة گردانيد اين سخن ايمان ايشان را وگفتند : بس است ما را خدا ونيكو وكيلي است خدا براي ما » ،
فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَاتَّبَعُوا رِضْوانَ اللَّهِ وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ
« 3 » « پس بازگشتند به نعمتي بزرگ از خدا - كه عافيت وامنيت باشد - وفضل بسيار ونرسيد به ايشان بدى ومكروهى وپيروى كردند خشنودى خدا را وخدا صاحب فضل عظيم است » « 4 » .
لهذا در أحاديث معتبره روايت شده است كه : هر كه از دشمنى ترسد بگويد :
حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ
زيرا كه خدا مىفرمايد : چون اين كلمه را گفتند برگشتند به نعمت وفضل خدا وبدى از دشمن به ايشان نرسيد « 5 » .
وشيخ طبرسى از أبان بن عثمان روايت كرده است كه : چون حضرت به جنگ « حمراء
هامش
( 1 ) . سورهء آل عمران : 172 .
( 2 ) . سورهء آل عمران : 173 .
( 3 ) . سورهء آل عمران : 174 .
( 4 ) . رجوع شود به إعلام الورى 84 - 86 ومجمع البيان 1 / 539 وتفسير قمى 1 / 124 - 126 وبحار الأنوار 20 / 110 به نقل از تفسير نعمانى .
( 5 ) . مواعظ 80 ؛ خصال 218 ؛ مجمع البيان 1 / 541 .