أبى طالب است تا روز قيامت « 1 » .
به سند معتبر ديگر روايت كرده است كه : حبيب سجستانى از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام پرسيد از تفسير آيهء
ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى
، حضرت فرمود كه : اى حبيب ! يعنى نزديك شد به جانب حق تعالى به قرب معنوي پس بسيار نزديك شد پس بود به قدر دونيم كمان يا نزديكتر پس خدا وحى فرستاد به أو در آن مكان رفيع آنچه خواست ؛ اى حبيب ! بدرستى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم چون فتح مكة نمود خود را در عبادت حق تعالى بسيار تعب مىفرمود براي شكر نعمتهاى أو پس روزى طواف بسيار كرد وعلي بن أبي طالب عليه السّلام با آن حضرت بود ، وچون تاريكى شب ايشان را فرو گرفت براي سعى به جانب صفا رفتند ، وچون از صفا فرود آمدند ومتوجه مروه شدند از آسمان نوري فرود آمد وايشان را فرا گرفت كه كوههاى مكة همه از آن نور روشن شد وديدههاى ايشان از مشاهدهء آن خيره گرديد ودهشت عظيم ايشان را عارض شد ، وچون به جانب مروه بالا رفتند حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم سر به جانب آسمان بلند كرد ودو أنار در بالاى سر خود ديد ودست برد وهر دو را گرفت ، پس حق تعالى أو را ندا فرمود كه : اى محمد ! اينها از ميوههاى بهشتند ونمىتواند خورد از اينها مگر تو ووصىّ تو علي بن أبي طالب ؛ پس حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم يكى را تناول فرمود وعلي عليه السّلام ديگرى را ؛ پس جبرئيل حضرت رسول را به آسمان برد تا به نزديك سدرة المنتهى رسانيد وجبرئيل ايستاد وحضرت را گفت : پيش برو كه من ياراى آن ندارم كه از اين پيشتر بيايم .
حضرت باقر عليه السّلام فرمود : آن درخت را براي آن سدرة المنتهى مىگويند كه اعمال أهل زمين را ملائكهء حافظان اعمال به آنجا مىرسانند وحفظهء كرام برره در زير آن درختند وآنچه ملائكهء كاتبان اعمال بالا مىبرند آنها مىگيرند ودر ألواح سماويّه ثبت مىنمايند ، چون حضرت در سدرة المنتهى نظر كرد ديد كه شاخهاى آن درخت به زير عرش رسيده ودور عرش را فرو گرفته پس نوري از أنوار عظمت وجلال خداوند جبار براي آن
هامش
( 1 ) . عيون أخبار الرضا 2 / 131 .