دهى براي محمد به آنچه خدا به تو سپرده است از تصديق أو بر اين يهودان در بيان قساوت دلهاى ايشان .
پس كوه بر خود بلرزيد وآب از آن جارى گرديد وبه لغت ارجمند وصداى بلند ندا كرد : اى محمد ! شهادت مىدهم كه تويى رسول ربّ العالمين وسيد خلايق اولين وآخرين وشهادت مىدهم كه دلهاى اين يهودان چنانكه تو وصف كردهاى از سنگ سختتر است ، از آنها خيرى بيرون نمىآيد واز سنگ گاهى آب بيرون مىآيد ، وشهادت مىدهم كه ايشان دروغگويانند در آنچه تو را به آن نسبت مىدهند از افتراى بر پروردگار عالميان .
حضرت فرمود كه : سؤال مىكنم از تو اى كوه كه بيان نمايى كه خدا تو را امر كرد أطاعت من كنى در هرچه از تو طلب كنم بجاه محمد وآل طيب أو كه به بركت ايشان نجات داد خدا نوح را از كرب عظيم وسرد گردانيد آتش را بر إبراهيم وبر أو سلامت گردانيد وأو را در ميان آتش متمكن گردانيد بر تخت مزيّن وفرشهاى ملوّن كه آن پادشاه جبار مانند آنها را در سر كار خود وپادشاهان ديگر نديده ونشنيده بود وبر دور تخت أو أنواع درختهاى سبز خوشاينده رويانيد وأصناف گلها ورياحين وميوهها به ظهور آورد كه هر يك در فصلى از فصول سال بعمل مىآمد .
كوه گفت : گواهى مىدهم براي تو كه آنچه گفتى حقّ است وشهادت مىدهم كه اگر از خدا سؤال كنى مردان دنيا را همه ميمون وخوك گرداند ، مىكند ؛ واگر سؤال كنى كه همه را فرشتگان گرداند ، مىكند ؛ واگر دعا كنى كه آتشها را يخ ويخها را آتش كند ، مىكند ؛ واگر بطلبى كه آسمان را به زمين آورد وزمين را به آسمان برد ، رد نمىكند ؛ وگواهى مىدهم كه خدا آسمانها وزمينها وكوهها ودرياها وصحراها را همه فرمانبردار تو گردانيده است وجميع مخلوقات حق تعالى مطيع تواند وهرچه بفرمايى بعمل مىآورند .
بعد از مشاهدهء اين معجزات واضحات آن گروه يهود عنود گفتند : يا محمد ! تو بر ما تلبيس مىكنى ودر پشت سنگهاى اين كوه جمعى از أصحاب خود را نشاندهاى كه آنها سخن مىگويند وبه ما مىگويى كوه سخن مىگويد ، اگر راست مىگويى از كوه دور شو وامر كن آن را از بيخ كنده شود وحركت نمايد تا موضعي كه ايستادهاى پس كوه از كمر به
حياة القلوب ( فارسي ) — صفحة 525
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥٢٥