فرمانبردارى در هرچه فرمائى ، پس چون بيرون مىروند از نزديك تو به شب با يكديگر مىگويند گروهى از ايشان غير از آنچه تو به ايشان مىگوئى يا غير آنچه در حضور تو مىگويند وخدا مىنويسد آنچه ايشان مىگويند » .
وباز فرموده است در قصهء طعمة بن أبيرق ومكر منافقان يهود كه تدبير كرده بودند وديگرى را بر آن مطّلع نساخته بودند :
يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ ما لا يَرْضى مِنَ الْقَوْلِ
« 1 » « شرم مىدارند از مردمان وپنهان مىدارند خيانت را وشرم نمىدارند از خدا وحال آنكه خدا با ايشان است واسرار وضماير ايشان از أو پنهان نيست در هنگامى به شب تدبير مىكنند آنچه را خدا نمىپسندد از گفتار » ، وشرح اين قصه بعد از اين ان شاء اللّه مذكور خواهد شد .
وباز فرموده است
وَإِذا جاؤُكُمْ قالُوا آمَنَّا وَقَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِما كانُوا يَكْتُمُونَ
« 2 » « وچون مىآيند منافقان به نزد تو مىگويند : ايمان آورديم وحال آنكه با كفر داخل مىشوند وبا كفر بيرون مىروند وخدا داناتر است به آنچه ايشان پنهان مىدارند » .
ودر جاى ديگر فرموده است
يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ ما قالُوا وَلَقَدْ قالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوا بَعْدَ إِسْلامِهِمْ وَهَمُّوا بِما لَمْ يَنالُوا
« 3 » « سوگند ياد مىكنند به خدا كه نگفتهاند وبتحقيق گفتند كلمهء كفر را وكافر شدند بعد از اسلام ايشان وقصد كردند امرى را كه به آن نمىرسند » ، واين آية در شأن أبو بكر وعمر وجمعى ديگر از منافقان نازل شد كه در باب خلافت أمير المؤمنين عليه السّلام سخنان كفر گفتند وقصد كردند كه چون حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم به عقبه برسد أو را هلاك كنند ودبهها انداختند كه شتر آن حضرت رم كند وحق تعالى پيش از كردن ايشان آن حضرت را مطّلع گردانيد ، آمدند وسوگند دروغ ياد كردند كه : ما نگفتهايم ،
هامش
( 1 ) . سورهء نساء : 108 .
( 2 ) . سورهء مائده : 61 .
( 3 ) . سورهء توبه : 74 .