جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 834

مشهورهء آن حضرت : زين العابدين ، و سيّد العابدين ، و زكى ، و امين ، و سجّاد ، و ذو الثفنات است . و نقش نگين آن جناب به روايت حضرت صادق عليه السّلام : الحمد للَّه العلي بود « 1 » ، و به روايت امام محمّد باقر عليه السّلام : العزّة اللَّه بود « 2 » ، و به روايت حضرت امام رضا عليه السّلام : خزي و شقي قاتل الحسين بن علي « 3 » . ابن بابويه به سند معتبر از امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه پدرم على بن الحسين عليه السّلام هرگز ياد نكرد نعمتى از خدا را مگر آنكه سجده كرد براى شكر آن نعمت ، و نخواند آيه‌اى از كتاب خدا كه در آن سجده باشد مگر آنكه سجده مىكرد ، و هرگاه حق تعالى از او بدى را دفع مىكرد از آن در بيم بود ، يا مكر مكر كننده‌اى را از او مىگردانيد البتّه سجده مىكرد ، و هرگاه از نماز فارغ مىشد البتّه سجده مىكرد ، و هرگاه توفيق مىيافت كه ميان دو كس اصلاح كند ، براى شكر آن سجده مىكرد ، و اثر سجده در مواضع سجود آن حضرت بود ، به اين سبب آن حضرت را سجّاد مىگفتند « 4 » . ايضاً از امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : از بسيارى سجود در پيشانى نورانى پدرم ، برآمدگيها به هم رسيد ، و در سالى دو مرتبه آنها را مىبريد ، و به اين سبب آن حضرت را ذو الثفنات مىگفتند « 5 » . ايضاً روايت كرده است كه چون زهرى حديثى از على بن الحسين عليه السّلام نقل مىكرد مىگفت : خبر داد مرا زين العابدين - يعنى : زينت عبادت كنندگان - ، سفيان بن عيينه از او پرسيد كه : چرا آن حضرت را زين العابدين مىگوئى ؟ گفت : براى آنكه شنيده‌ام از سعيد بن المسيّب كه روايت كرد از ابن عبّاس كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : در روز قيامت منادى ندا كند كه : كجاست زين العابدين ؟ پس گويا مىبينم كه فرزند من على بن الحسين بيايد و صفها را بشكافد تا به پيش عرش الهى برسد « 6 » . و به سندهاى معتبر ديگر اين مضمون را از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده