جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 767

سؤال نداشته باشى ، گفتم : چيست آنچه تو مىشنوى ؟ فرمود كه : تضرّع و ابتهال ملائكه بسوى خداوند عالميان در نفرين و لعنت بر كشندگان على عليه السّلام و قاتلان امام حسين عليه السّلام ، و نوحه كردن جنّيان و گريه كردن ملائكه كه بر دور قبر امام حسين عليه السّلام هستند و شدّت جزع ايشان ، پس به استماع اين اصوات و مشاهدهء اين احوال چگونه گوارا مىشود خوردن و آشاميدن « 1 » . ايضاً به سند معتبر از آن حضرت روايت كرده است كه چون به زيارت حضرت امام حسين عليه السّلام رويد ، خاموش باشيد و مگوئيد مگر سخن خير ، زيرا كه ملائكهء شب و روز از حافظان و كاتبان اعمال مىآيند نزد ملائكه كه در حاير مىباشند و با ايشان مصافحه مىكنند ، چون از ايشان سؤال مىكنند جواب نمىشنوند از بسيارى گريه و اندوه كه بر ايشان غالب گرديده ، پس انتظار مىبرند تا زوال شمس و تا طلوع صبح ، و در اين وقت قدرى از گريه ساكن مىگردند ، پس با ايشان سخن مىگويند و سؤال مىكنند از ايشان از بعضى امور آسمان ، و در غير اين دو وقت سخن نمىگويند ، و از گريه و دعا به امر ديگر مشغول نمىشوند ، و متوجّه شما هستند ، و آنچه مىگوئيد در زيارت و دعا مىشنوند . راوى گفت : فداى تو شوم ! ملائكهء حاير و ملائكهء حفظهء اعمال كداميك از ديگرى سؤال مىكنند ؟ و از چه چيز سؤال مىكنند ؟ حضرت فرمود : ملائكهء حاير از ملائكهء حفظه سؤال مىكنند ، زيرا كه ملائكهء حاير از آن مكان شريف حركت نمىفرمايند ، و حفظه از آسمان به زير مىآيند و بالا مىروند ، به اسماعيل كه موكّل است به هوا بر مىخورند ، و به خدمت حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و حضرت امير المؤمنين و فاطمه و حضرت امام حسن و حضرت امام حسين و ساير ائمّه عليهم السّلام كه به عالم بقا رحلت كرده‌اند مىرسند ، و حضرت رسول و ائمّه صلوات اللَّه عليهم اجمعين از ايشان سؤال مىنمايند كه : كى حاضر شده است در حاير ؟ و كى وارد آن مكان شريف شده است براى زيارت آن حضرت ؟ و مىگويند كه : بشارت دهيد ايشان را و دعاى ما را به ايشان برسانيد ، پس ملائكه مىگويند : چگونه بشارت دهيم ايشان را ، و ايشان سخن ما را