جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 768

نمىشنوند ؟ پس ائمّهء مىگويند به ايشان كه : بركت فرستيد بر ايشان ، و دعا كنيد از براى ايشان كه اين بشارتى است از ما به ايشان ، چون بر گردند ، بالهاى خود را بر دور ايشان بگيريد و ايشان را مشايعت نمائيد ، و ما ايشان را مىسپاريم به آن خداوندى كه هيچ امانتى نزد او ضايع نمىشود ، اگر مردم بدانند كه در زيارت او چه ثواب هست هرآينه مقاتله كنند ، و هرآينه جميع مالهاى خود را بفروشند و صرف زيارت او نمايند . و حضرت فاطمه عليها السلام با هزار پيغمبر و هزار صدّيق و هزار شهيد و هزار هزار ملك از كرّوبيان بر آن حضرت گريه مىكنند ، و ايشان در گريه يارى حضرت فاطمه عليها السلام مىنمايند ، و حضرت فاطمه عليها السّلام نعره‌اى چند مىزند كه ملكى در آسمانها نمىماند مگر آنكه گريان مىگردد براى ناله و زارى آن حضرت ، و از گريه ساكن نمىشود تا آنكه حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به نزد او مىآيد و مىگويد : اى دختر گرامى به گريه آوردى جميع اهل آسمانها را ، و ايشان را از تسبيح و تقديس حق تعالى بازداشتى ، پس صبر كن كه حق تعالى انتقام تو را از قاتلان فرزندان تو خواهد كشيد . چون حضرت فاطمه عليها السّلام نظر مىكند به گروهى كه به زيارت آن حضرت مىروند ، سؤال مىكنند از حق تعالى براى ايشان هر چيزى را ، پس ترك زيارت مكنيد آن حضرت را كه فضيلت زيارت آن حضرت زياده از آن است كه احصا توان نمود « 1 » . ايضاً ابن قولويه و ديگران به سند معتبر روايت كرده‌اند كه اسحاق بن عمّار به خدمت امام جعفر صادق عليه السّلام عرض كرد كه : من در شب عرفه در حاير حضرت امام حسين عليه السّلام بودم و نماز مىكردم ، و در آنجا نزديك به پنجاه هزار كس ديدم كه با رويهاى نيكو و بويهاى خوش در تمام آن شب در آنجا زيارت و نماز مىكردند ، چون صبح طالع شد ، من به سجده رفتم و سر از سجده برداشتم كسى از ايشان را نديدم ، حضرت فرمود : چون در صحراى كربلا سيّد شهدا را مخالفان در ميان گرفتند ، پنجاه هزار ملك بر آن حضرت گذشتند و به آسمان رفتند ، چون به آسمان رسيدند ، حق تعالى به ايشان وحى كرد كه : گذشتيد به فرزند حبيب من و ديديد كه او را مىكشند و يارى او نكرديد ؟ پس برويد