فصل شانزدهم در بيان آنچه از غرايب معجزات بعد از شهادت آن حضرت به ظهور آمد از گريستن آسمان و زمين و منكسف شدن آفتاب و ماه و غير اينها
« 1 » يعنى : پس نگريست بر ايشان آسمان و زمين و نبودند مهلت يافتگان ، پس امام حسين عليه السّلام گذشت ، حضرت فرمود : ليكن بر اين خواهد گريست آسمان و زمين ، فرمود : نگريسته است آسمان و زمين مگر بر يحيى بن زكريّا و حسين بن على « 2 » . شيخ طوسى به سند معتبر از حصين بن ابى فاخته روايت كرده است كه گفت : به خدمت حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم كه : من حاضر مىشوم در مجالس مخالفان شما و شما را به خاطر مىآورم ، پس چه بايد گفت ؟ حضرت فرمود : چون حاضر شوى در مجالس ايشان بگو : اللّهم أرني الرّخاء و السرور ، راوى گفت : فداى تو شوم من به خاطر مىآورم حسين بن على را ، پس چه بايدم گفت ؟ فرمود : سه مرتبه بگو : صلى اللَّه عليك يا أبا عبد اللَّه ، پس فرمود : چون جناب امام حسين عليه السّلام شهيد شد ، بر او گريستند آسمانهاى هفتگانه و زمينهاى هفتگانه ، و آنچه در ميان آنهاست ، و هر كه در بهشت و دوزخ