« 1 » واى بر شما مگر نمىدانيد كه به چه دستها نيزه بر ما زديد ، و چه گروهها از شما به قتال ما آمديد ، و به چه پاها به طلب محاربهء ما روان شديد ، دلهاى شما سنگين شد ، و جگرهاى شما غليظ شد ، و مهر شقاوت بر دلهاى شما زده شد ، و چشم و گوش شما از حق بسته شد ، و شيطان اعمال قبيحه را در نظر شما زينت داد ، و پردهء ضلالت در پيش ديدهء بصيرت شما كشيد ، و راه هدايت را بر شما مسدود گردانيد . هلاك شويد اى اهل كوفه چه خونها كه حضرت رسالت از شما طلب دارد ، و چه خيانتها آن حضرت نزد شما دارد به مكرى كه با جدّم على بن أبي طالب و فرزندان حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كرديد ، ايشان را به قتل آورديد و فخر كنندهاى در ميان شما فخر كرد كه ما كشتيم على و فرزندان على را به شمشيرهاى هندى ، و زنان ايشان را اسير كرديم . اى گوينده ! خاك و خاشاك در دهان تو باد ، فخر مىكنى به كشتن گروهى كه خدا ايشان را ثنا گفته و از هر شك و گناه پاك و مطهّر گردانيده ، به مرگ پدران خود بمير ، و در كردههاى خود نظر نما ، و بر عافيت حال خود گريه كن ، حسد برديد بر بزرگى و جلالت ما ، و تاب نياورديد رفعت و مكرمت ما را ، و اينها فضل خداست به هر كه مىخواهد عطا مىكند ، و كسى را كه خدا نورى نداد در دنيا و آخرت نورى ندارد . پس از سخنان جانسوز آن فرزند سيّد شهدا ، و آن جگر سوختهء مبتلا خروش از حاضران بر آمد ، و در و ديوار به گريه آمد ، گفتند : بس است اى دختر پاكان و معصومان كه دلهاى ما را سوختى ، و آتش حسرت در كانون سينههاى ما افروختى ، و دلها را كباب و
جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 713
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٧١٣
خونهاى ما و يافتيد از مالهاى ما ، زيرا كه اينها موجب سعادت ماست ، و براى خير ما خدا مقرّر گردانيده است اين مصائب را .
واى بر شما منتظر باشيد لعنت و عذاب خدا را كه به زودى به شما مىرسد ، و عذابهاى پياپى از آسمان بر شما نازل مىشود و شما را مستأصل خواهد كرد به كردههاى شما ، و شمشيرهاى شما بر روى يكديگر برهنه خواهد گرديد ، در دنيا و عقبى به عذاب اليم حق تعالى معذّب خواهيد شد به آنچه بر ما ستم كرديد ، چنانچه حق تعالى مىفرمايد
أَلا لَعْنَةُ اللَّه عَلَى الظَّالِمِين
هامش
( 1 ) سورهء هود / آيهء 18 .