يكديگر مىگذاشت و مىگفت : كشتگان پيغمبران و اولاد پيغمبرانند « 1 » . در حديث معتبر ديگر فرمود كه : حضرت امام حسين عليه السّلام در روز شهادت به اصحاب خود گفت كه : حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با من مىگفت : اى فرزند گرامى زود باشد كه تو را ببرند بسوى عراق بسوى زمينى كه در آنجا ملاقات مىنمايند پيغمبران و اوصياى ايشان يكديگر را ، و آن زمين را عمورا مىنامند ، و تو در آن صحرا شهيد خواهى شد با گروهى از اصحاب خود كه الم جراحت آهن نخواهيد يافت ، پس اين آيه را خواند
« 2 » پس آتش حرب بر تو و بر ايشان برد و سلام خواهد بود . پس حضرت امام حسين عليه السّلام فرمود : بشارت باد شما را كه به نزد پيغمبر خود مىرويم ، و نزد آن حضرت خواهيم ماند آنچه خدا خواهد ، پس اوّل كسى كه در رجعت بر خواهد گشت و از قبر بيرون خواهد آمد من خواهم بود ، و بيرون آمدن من موافق بيرون آمدن حضرت امير المؤمنين عليه السّلام خواهد بود در هنگامى كه قائم آل محمّد عليه السّلام ظاهر شود ، پس بر من نازل خواهد شد گروهى از آسمان كه پيش از اين نازل نشده باشند ، و فرود آيند جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل و لشكرهاى ملائكه و محمّد و على و برادرم با جميع ائمّه عليهم السّلام كه همه بر اسبان ابلق از نور سوار باشند ، و مخلوقى پيش از ايشان بر آنها سوار نشده باشد . پس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم لواى خود را حركت دهد و به دست قائم ما دهد با شمشير خود ، و بدان حال مدّتها در زمين بمانيم ، و حق تعالى از مسجد كوفه چشمهاى از روغن و چشمهاى از آب و چشمهاى از شير جارى گرداند ، پس حضرت امير المؤمنين عليه السّلام شمشير حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را به من دهد و بسوى مشرق و مغرب زمين فرستد كه هر دشمن خدا كه باشد خونش را بريزم و جميع بتها را بسوزانم تا آنكه جميع بلاد هند را فتح كنم ، و حضرت دانيال و يوشع زنده مىشوند و به نزد امير المؤمنين عليه السّلام مىآيند و مىگويند : راست گفتند خدا و رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، پس حضرت با ايشان هفتاد نفر بسوى بصره مىفرستد كه مخالفان بصره را به قتل رسانند ، و لشكرى به جانب بلاد روم خواهد فرستاد كه جميع آن بلاد را فتح نمايند .