جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 696

افتاده بودند كه هر يك از ايشان اگر در حيات حضرت رسالت فوت مىشدند ، آن حضرت صاحب تعزيهء ايشان بود . پس حضرت آن قدر گريست كه ريش مباركش تر شد ، فرمود كه : چون خدا نور را خلق كرد در روز جمعه خلق كرد در روز اوّل ماه مبارك رمضان ، و ظلمت را در روز چهارشنبه در روز عاشورا آفريد ، و در آن روز حضرت امام حسين عليه السّلام شهيد شد « 1 » . شيخ مفيد و ديگران روايت كرده‌اند كه چون حضرت سيّد شهدا به عالم بقا و ملأ اعلا رحلت نمود ، عمر سرهاى شهدا را بر قبايل عرب قسمت كرد و با خواتين مكرّمهء اهل بيت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در همان روز متوجّه كوفه گردانيد ، و خود تا روز ديگر ماند ، و ابدان خبيثهء كشتگان خود را دفن كرد و اجساد مطهّرهء شهدا را در ميان خاك و خون گذاشت . چون آن ملاعين رفتند ، اهل غاضريّه از قبيلهء بنى اسد آمدند و بر آن جسدهاى مطهّر و بدنهاى مكرّم نماز كردند و دفن كردند ، و جسد مطهّر سيّد شهدا عليه السّلام را در آن مكان شريف كه الحال هست دفن كردند ، و على بن الحسين - يعنى على اكبر - را در پائين پاى آن حضرت دفن كردند ، و ساير شهدا را در پائين پاى آن حضرت در يك موضع دفن كردند ، و عبّاس را در نزديك فرات در همان موضع كه شهيد شده بود دفن كردند ؛ به حسب ظاهر چنين بود ، امّا در واقع امام را به غير از امام دفن نمىكند ، حضرت امام زين العابدين عليه السّلام به اعجاز امامت آمد و جسد مطهّر آن حضرت را بلكه ساير شهدا را دفن كرد . ابن شهر آشوب روايت كرده است كه اهل غاضريّه مىگفتند كه : چون ما رفتيم كه ايشان را دفن كنيم ، قبرهاى ايشان را كنده و ساخته مىديديم ، و مرغان سفيد نزد ايشان مىديديم كه پرواز مىكردند « 2 » . از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است كه حضرت امام زين العابدين عليه السّلام مخفى آمد و بر پدر خود نماز كرد ، و آن جناب را دفن كرد و برگشت « 3 » . اى شيعيان و مؤمنان بدانيد كه واقعه‌اى از اين شنيع‌تر و مصيبتى از اين فظيع‌تر از